Τι είναι το χημικό εναιώρημα;
Ακολουθεί μια κατανομή του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί και διαφορετικοί τρόποι που χρησιμοποιείται:
Βασικά χαρακτηριστικά της χημικής ανάρτησης:
* Διασπορά: Τα αιωρούμενα σωματίδια δεν διαλύονται, αλλά παραμένουν ξεχωριστά και κατανέμονται σε όλο το υγρό.
* χημικοί παράγοντες: Αυτοί οι παράγοντες συμβάλλουν στη σταθεροποίηση της εναιώρησης, εμποδίζοντας τα σωματίδια να εγκατασταθούν. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω:
* επιφανειοδραστικές ουσίες: Αυτά τα μόρια μειώνουν την επιφανειακή τάση μεταξύ των σωματιδίων και του υγρού, βοηθώντας τους να παραμείνουν διασκορπισμένοι.
* σταθεροποιητές: Αυτές οι ουσίες εμποδίζουν τα σωματίδια να συσσωρεύονται και να εγκατασταθούν.
* Electrolytes: Αυτά μπορούν να δημιουργήσουν ηλεκτροστατική απόρριψη μεταξύ των σωματιδίων, διατηρώντας τα αιωρούμενα.
Παραδείγματα χημικών εναιωρημάτων:
* Χρώματα: Οι χρωστικές ουσίες αιωρούνται σε υγρό μέσο (συνήθως νερό ή λάδι) χρησιμοποιώντας συνδετικά και διασκορπιστικά.
* γάλα: Το λίπος γάλακτος (κρέμα) αναστέλλεται στο νερό με τη βοήθεια πρωτεϊνών.
* Αναστολές πηλού: Τα σωματίδια αργίλου αναστέλλονται σε νερό για να δημιουργήσουν ollurs για την κατασκευή ή την αγγειοπλαστική.
* Φαρμακευτικά: Πολλά φάρμακα διαμορφώνονται ως εναιωρήματα, επιτρέποντας ελεγχόμενη απελευθέρωση του δραστικού συστατικού.
Σημαντικές εκτιμήσεις:
* σταθερότητα: Οι χημικές εναιωρήσεις είναι συχνά λιγότερο σταθερές από τις πραγματικές λύσεις. Τα σωματίδια μπορούν να εγκατασταθούν με την πάροδο του χρόνου, απαιτώντας την ανάκαμψη ή την ανάδευση για να τα επαναπροσδιορίσουν.
* Μέγεθος σωματιδίων: Η αποτελεσματικότητα της χημικής εναιώρησης εξαρτάται από το μέγεθος των αιωρούνται τα σωματίδια. Τα μικρότερα σωματίδια είναι ευκολότερο να διατηρηθούν αιωρούμενες.
* Πυκνότητα: Η πυκνότητα των σωματιδίων και το υγρό μέσο μπορεί να επηρεάσει τη σταθερότητα.
Συνολικά: Η χημική εναιώρημα είναι μια πολύτιμη τεχνική για τον έλεγχο της κατανομής των ουσιών σε υγρά. Χρησιμοποιείται σε διάφορες εφαρμογές, από την κατασκευή σε φαρμακευτικά προϊόντα, και περιλαμβάνει τη χρήση χημικών παραγόντων για τη διατήρηση της σταθερότητας της εναιώρησης.