Ποιες είναι οι αντιδράσεις της εξανόλης και της φαινόλης με 2 Μ Na OH;
1. Εξανόλη (C6H13OH) με 2 Μ ΝΑΟΗ:
* Δεν υπάρχει σημαντική αντίδραση. Η εξανόλη είναι ένα πρωτογενές αλκοόλ και δεν είναι αρκετά όξινο για να αντιδράσει με βάση όπως το ΝαΟΗ. Το NaOH είναι μια ισχυρή βάση, αλλά δεν είναι αρκετά ισχυρή για να αποπρωνεθεί η ομάδα αλκοόλ στην εξανόλη.
2. Φαινόλη (C6H5OH) με 2 Μ ΝΑΟΗ:
* Η αντίδραση εμφανίζεται. Η φαινόλη, σε αντίθεση με την εξανόλη, είναι όξινη λόγω της σταθεροποίησης του συντονισμού του ιόντος φαινοξειδίου (C6H5O) που σχηματίστηκε μετά την αποπρωτονίωση. Αυτό το καθιστά αρκετά όξινο για να αντιδράσει με NaOH.
Εξίσωση αντίδρασης:
C6H5OH (φαινόλη) + ΝΑΟΗ (υδροξείδιο νατρίου) ⇌ C6H5O-NA + (φαινοξείδιο νατρίου νατρίου) + Η2Ο (νερό)
Επεξήγηση:
* Το ιόν υδροξειδίου (ΟΗ-) από NaOH αφαιρεί το όξινο πρωτόνιο από το μόριο φαινόλης, σχηματίζοντας το ιόν φαινοξειδίου.
* Το ιόν φαινοξειδίου σταθεροποιείται με συντονισμό, καθιστώντας την αντίδραση ευνοϊκή.
* Αυτή η αντίδραση σχηματίζει φαινοξείδιο του νατρίου, άλας και νερό ως υποπροϊόν.
Βασικές διαφορές:
* οξύτητα: Η φαινόλη είναι πιο όξινη από την εξανόλη λόγω της σταθεροποίησης συντονισμού της συζευγμένης βάσης της.
* Αντίδραση με NaOH: Η φαινόλη αντιδρά με ΝαΟΗ, ενώ η εξανόλη δεν το κάνει.
* Σχηματισμός προϊόντος: Η αντίδραση της φαινόλης με ΝΑΟΗ σχηματίζει φαινοξείδιο του νατρίου, ενώ η εξανόλη δεν σχηματίζει αλάτι.
Σημείωση: Η αντίδραση μεταξύ φαινόλης και ΝΑΟΗ είναι μια αντίδραση ισορροπίας. Η θέση της ισορροπίας έγκειται στον σχηματισμό φαινοξειδίου του νατρίου λόγω της ισχυρής βάσης και της σταθεροποίησης του ιόντος φαινοξειδίου.
