Ποιο ήταν το σχέδιο της τράπεζας εδάφους του 1956;

Ο γεωργικός νόμος του 1956 εξουσιοδότησε το πρόγραμμα της τράπεζας εδάφους, το οποίο αποσκοπούσε στην αντιμετώπιση του προβλήματος της πλεονασματικής γεωργικής παραγωγής και στη σταθεροποίηση των εισοδημάτων των αγροκτημάτων. Το σχέδιο είχε δύο βασικά στοιχεία:

Πρόγραμμα αποθεματικών έκτασης:Οι αγρότες καταβλήθηκαν για να πάρουν ένα ορισμένο ποσοστό της καλλιεργήσιμης γης εκτός παραγωγής τους για περίοδο τριών έως πέντε ετών. Αυτό βοήθησε στη μείωση της προσφοράς καλλιεργειών στην αγορά και στη στήριξη των τιμών των βασικών προϊόντων.

Πρόγραμμα αποθεματικών συντήρησης:Οι αγρότες καταβλήθηκαν για τη μετατροπή εξαιρετικά διαβρωμένων ή λιγότερο παραγωγικών καλλιεργειών σε μόνιμη φυτική κάλυψη, όπως δέντρα ή χόρτα, για περίοδο 10 έως 15 ετών. Αυτό το στοιχείο αποσκοπούσε στη διατήρηση του εδάφους και στη μείωση της διάβρωσης, καθώς και στην παροχή οικοτόπων για την άγρια ​​φύση.

Οι αγρότες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα της τράπεζας του εδάφους έλαβαν ετήσιες πληρωμές ενοικίασης για τη γη που έσπρωξαν ή μετατράπηκαν. Το πρόγραμμα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές κατά τα πρώτα χρόνια του, καθώς προσέφερε έναν τρόπο για τους αγρότες να παράγουν εισόδημα μειώνοντας παράλληλα την παραγωγή τους. Ωστόσο, το πρόγραμμα της τράπεζας του εδάφους αντιμετώπισε την κριτική για να είναι δαπανηρή και ενδεχομένως να ενθαρρύνει τους αγρότες να πάρουν λιγότερο παραγωγική γη από την παραγωγή, οδηγώντας σε μακροπρόθεσμες συνέπειες για τη γεωργική παραγωγικότητα. Με την πάροδο του χρόνου, το πεδίο εφαρμογής του προγράμματος μειώθηκε και η χρηματοδότησή του μειώθηκε.