Γιατί τόσοι πολλοί σεισμοί κατά μήκος των ορίων πλάκας;
* τεκτονική πλάκας: Το εξωτερικό στρώμα της Γης, η λιθόσφαιρα, σπάει σε τεράστια κομμάτια που ονομάζονται τεκτονικές πλάκες. Αυτές οι πλάκες κινούνται συνεχώς, αλληλεπιδρούν μεταξύ τους με διάφορους τρόπους.
* Τύποι ορίων πλάκας:
* Σύγκλητα όρια: Οι πλάκες συγκρούονται. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε:
* Υποδιάθεση: Μια πλάκα ολισθαίνει κάτω από το άλλο, δημιουργώντας τεράστια πίεση και τριβή, προκαλώντας σεισμούς.
* Continental Collision: Όταν δύο ηπειρωτικές πλάκες συγκρούονται, λυγίζουν και διπλώνουν, σχηματίζοντας οροσειρές και προκαλούν σεισμούς.
* Διάφορα όρια: Οι πλάκες απομακρύνονται. Αυτό προκαλεί:
* Rift Valleys: Ο χώρος μεταξύ των πλακών διευρύνεται, οδηγώντας σε σεισμούς ως κατάγματα της κρούστας.
* Mid-Ocean Ridges: Το νέο ωκεάνιο πάτωμα δημιουργείται καθώς το μάγμα αυξάνεται και στερεοποιείται. Αυτή η διαδικασία συνοδεύεται από σεισμούς.
* Μετασχηματισμό όρια: Οι πλάκες γλιστρούν ο ένας τον άλλον οριζόντια. Αυτό δημιουργεί:
* Σφάλματα απεργίας: Οι πλάκες αλέθουν ο ένας τον άλλον, προκαλώντας σεισμούς όπως το σφάλμα του San Andreas στην Καλιφόρνια.
Γιατί οι σεισμοί συμβαίνουν στα όρια πλάκας:
* άγχος και στέλεχος: Η κίνηση των τεκτονικών πλακών δίνει τεράστιο άγχος και πίεση στα βράχια στα όρια. Αυτό δημιουργείται με την πάροδο του χρόνου.
* ρήξη και απελευθέρωση: Όταν το άγχος υπερβαίνει τη δύναμη των πετρωμάτων, σπάζουν, προκαλώντας ξαφνική απελευθέρωση ενέργειας με τη μορφή σεισμικών κυμάτων. Αυτό είναι αυτό που βιώνουμε ως σεισμός.
* Γραμμές σφάλματος: Τα όρια πλάκας χαρακτηρίζονται από γραμμές σφάλματος, οι οποίες είναι κατάγματα στο φλοιό της γης. Αυτά τα σφάλματα λειτουργούν ως ζώνες αδυναμίας, επιτρέποντας στους βράχους να κινούνται και να σπάσουν πιο εύκολα.
Συνοπτικά: Η συνεχής κίνηση και η αλληλεπίδραση των τεκτονικών πλακών στα όριά τους δημιουργούν τις απαραίτητες συνθήκες για τους σεισμούς. Η τεράστια πίεση, το στρες και οι γραμμές σφάλματος καθιστούν αυτές τις περιοχές εξαιρετικά επιρρεπείς σε σεισμική δραστηριότητα.
