Γιατί η πολική κλιματική ζώνη είναι η πιο ψυχρή από τις τρεις ζώνες;
1. Γωνία ηλιακού φωτός:
* Χαμηλή γωνία ηλίου: Η γη είναι κεκλιμένη στον άξονά της και οι πόλοι είναι κλίση πιο μακριά από τον ήλιο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα χαμηλή γωνία ηλιακού φωτός που χτυπά τις πολικές περιοχές. Το φως του ήλιου εξαπλώνεται σε μια μεγαλύτερη περιοχή, καθιστώντας το λιγότερο έντονο.
* Long Nights: Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, οι πόλοι βιώνουν σχεδόν σταθερό σκοτάδι, οδηγώντας σε παρατεταμένες περιόδους χωρίς ηλιακή ακτινοβολία.
2. Πάγος και χιόνι:
* High albedo: Ο πάγος και το χιόνι αντανακλούν μια μεγάλη ποσότητα ηλιακού φωτός πίσω στο διάστημα. Αυτό μειώνει περαιτέρω την ποσότητα της ηλιακής ενέργειας που απορροφάται από την επιφάνεια, συμβάλλοντας σε χαμηλές θερμοκρασίες.
* Μονωτικό αποτέλεσμα: Ο πάγος και το χιόνι ενεργούν ως εξαιρετικοί μονωτήρες, εμποδίζοντας τη θερμότητα να διαφεύγει από το έδαφος.
3. Ατμοσφαιρική κυκλοφορία:
* Μάζες κρύου αέρα: Οι πολικές περιοχές είναι η πηγή μάζας κρύου αέρα που ρέουν προς τον ισημερινό.
* Polar Vortex: Ένα σύστημα μεγάλης κλίμακας χαμηλής πίεσης (Polar Vortex) παγιδεύει κρύο αέρα κοντά στους πόλους, ενισχύοντας τις κρύες συνθήκες.
4. Ρεύματα ωκεανών:
* κρύα ρεύματα: Τα κρύα ωκεάνια ρεύματα, όπως το ρεύμα του Labrador, ρέουν κατά μήκος των ακτών των πολικών περιοχών, ψύχουν περαιτέρω τη γύρω γη και τον αέρα.
5. Μεγάλοι χειμώνες και σύντομα καλοκαίρια:
* ακραίες εποχές: Οι πολικές περιοχές βιώνουν εξαιρετικά μεγάλους χειμώνες και πολύ σύντομα καλοκαίρια. Η μακρά χειμερινή περίοδος παρέχει αρκετό χρόνο για να παγώσει το έδαφος και ο αέρας να κρυώσει.
Συνοπτικά, ο συνδυασμός της χαμηλής γωνίας του ήλιου, του υψηλού albedo, της κυκλοφορίας του κρύου αέρα, των ρευμάτων του κρύου ωκεανού και της ακραίας εποχικότητας οδηγεί στις εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες που χαρακτηρίζουν τη ζώνη πολικής κλιματικής.
