Σε ποια χρονιά εφευρέθηκαν οι ηλιακοί συλλέκτες;

Είναι δύσκολο να εντοπίσουμε ένα μόνο έτος για την εφεύρεση των ηλιακών συλλεκτών, καθώς η τεχνολογία αναπτύχθηκε σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Εδώ είναι μια κατανομή:

* 1839: Το φωτοβολταϊκό αποτέλεσμα: Ο γαλλικός φυσικός Alexandre Edmond Becquerel ανακάλυψε το φωτοβολταϊκό αποτέλεσμα, τη θεμελιώδη αρχή πίσω από τους ηλιακούς συλλέκτες, όπου το φως μπορεί να παράγει ηλεκτρική ενέργεια σε ορισμένα υλικά. Αυτή ήταν η θεμελιώδης ανακάλυψη.

* 1883: Πρώτα ηλιακά κύτταρα: Ο Charles Fritts δημιούργησε το πρώτο πρακτικό ηλιακό κύτταρο χρησιμοποιώντας το Σεληνικό, το οποίο ήταν πολύ αναποτελεσματικό αλλά ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός.

* 1954: Η επανάσταση του πυριτίου: Το Bell Labs δημιούργησε το πρώτο πρακτικό ηλιακό κύτταρο πυριτίου, το οποίο σηματοδότησε ένα σημαντικό σημείο καμπής στην ηλιακή τεχνολογία. Αυτό ήταν πιο αποτελεσματικό και οδήγησε στην ανάπτυξη ηλιακών συλλεκτών όπως τους γνωρίζουμε.

Επομένως, ενώ το 1839 σηματοδοτεί την αρχή της ιστορίας, το 1954 θεωρείται το έτος της εφεύρεσης πρακτικών ηλιακών συλλεκτών όπως τους αναγνωρίζουμε σήμερα.