Πού βρέθηκε κυρίως το έδαφος του πηλού;
1. Υψηλή βροχόπτωση: Τα αργιλώδη εδάφη σχηματίζονται σε περιοχές που λαμβάνουν πολλή βροχή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η βροχή βοηθά στη διάσπαση των πετρωμάτων και των ορυκτών, δημιουργώντας τα λεπτά σωματίδια που χαρακτηρίζουν τον πηλό.
2. Κακή αποστράγγιση: Τα αργιλώδη εδάφη βρίσκονται συχνά σε περιοχές όπου το νερό δεν αποστραγγίζεται καλά, όπως περιοχές χαμηλής υψίματος, κοιλάδες και πλημμυρικές περιοχές. Η έλλειψη αποστράγγισης επιτρέπει τη συσσώρευση σωματιδίων αργίλου.
3. Εύκρατα και τροπικά κλίματα: Ενώ τα αργιλώδη εδάφη μπορούν να εμφανιστούν σε άλλα κλίματα, είναι πιο επικρατέστερα σε περιοχές με μέτριες έως υψηλές βροχοπτώσεις και θερμοκρασίες, όπως:
* εύκρατες ζώνες: Ανατολικές ΗΠΑ, Ευρώπη, τμήματα της Ασίας
* Τροπικές ζώνες: Rainforest Amazon, Νοτιοανατολική Ασία
4. Παγετώδες καταθέσεις: Ο πηλός μπορεί να κατατεθεί από παγετώνες καθώς κινούνται και λιώνουν, δημιουργώντας πλούσια σε πηλό εδάφη σε περιοχές που καλύπτονται προηγουμένως από παγετώνες.
Ειδικά παραδείγματα:
* Mississippi River Valley: Η κοιλάδα του ποταμού του Μισισιπή έχει εκτεταμένες αποθέσεις εδάφους από πηλό λόγω της συνεχούς διάβρωσης του ποταμού και της εναπόθεσης ιζημάτων.
* Great Plains: Ενώ οι μεγάλες πεδιάδες είναι γνωστές για τους λειμώνες τους, οι περιοχές με κακή αποστράγγιση συχνά περιέχουν πηλό εδάφη.
* Νοτιοανατολική ΗΠΑ: Οι νοτιοανατολικές ΗΠΑ, με τις υψηλές βροχοπτώσεις και το υγρό κλίμα, υποστηρίζουν πηλό εδάφη σε πολλές περιοχές.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ακριβής σύνθεση του εδάφους ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με τη συγκεκριμένη τοποθεσία και τη γεωλογική ιστορία. Ωστόσο, οι παράγοντες που αναφέρονται παραπάνω είναι καθοριστικοί για τον σχηματισμό και τον επιπολασμό των αργίλων.