Πού συναντιούνται οι ωκεανικές και ηπειρωτικές πλάκες;

Οι ωκεανικές και ηπειρωτικές πλάκες συναντώνται σε συγκλίνοντα όρια πλάκας . Εδώ είναι μια κατανομή:

* Σύγκλητα όρια: Αυτές είναι περιοχές όπου συγκρούονται τεκτονικές πλάκες. Η πυκνότερη πλάκα (συνήθως ωκεάνια) υποβιβαστεί (νεροχύτες) κάτω από την λιγότερο πυκνή πλάκα (συνήθως ηπειρωτική).

* Ζώνες υποβάθμισης: Η περιοχή όπου μια πλάκα καταδύεται κάτω από το άλλο ονομάζεται ζώνη υποπίεσης. Αυτές οι ζώνες χαρακτηρίζονται από:

* Volcanoes: Καθώς η πλάκα υποβιβασμού λιώνει, το μάγμα ανεβαίνει στην επιφάνεια, δημιουργώντας ηφαίστεια.

* σεισμοί: Η σύγκρουση και η τριβή μεταξύ των πλακών δημιουργούν σεισμούς, συχνά κατά μήκος της ζώνης υποπίεσης.

* Trench: Το πάτωμα του ωκεανού κάμπτεται προς τα κάτω καθώς τα υπολείμματα της πλάκας, δημιουργώντας μια βαθιά τάφρο.

Παραδείγματα συγκλίνοντων ορίων:

* Τα βουνά Andes στη Νότια Αμερική: Η πλάκα Nazca (Oceanic) υποχωρεί κάτω από την πλάκα της Νότιας Αμερικής (Continental).

* Η σειρά καταρράκτη στις ΗΠΑ: Η πλάκα Juan de Fuca (Oceanic) υποχωρεί κάτω από τη βορειοαμερικανική πλάκα (Continental).

* Τα νησιά της Ιαπωνίας: Η πλάκα του Ειρηνικού (ωκεάνιο) υποχωρεί κάτω από την Ευρασιατική πλάκα (Continental).

Σημαντική σημείωση: Ενώ το κλασικό παράδειγμα είναι μια ωκεάνια πλάκα που υποβάλλει κάτω από μια ηπειρωτική πλάκα, υπάρχουν επίσης περιπτώσεις όπου δύο ωκεάνια πλάκες συγκρούονται, με αποτέλεσμα το σχηματισμό νησιών τόξων όπως τα νησιά της Μαριάνα.