Ποιες είναι οι δυνάμεις και οι αδυναμίες της θεωρίας της Continental Drift;
Ωστόσο, εξετάζοντας τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες της αρχικής "θεωρίας της Continental Drift", όπως προτάθηκε από τον Alfred Wegener στις αρχές του 20ου αιώνα, μπορεί να είναι διορατική.
Πλεονεκτήματα της θεωρίας της Continental Drift:
* Αντιστοίχιση ακτών: Ο Wegener επεσήμανε την εντυπωσιακή εφαρμογή των ακτών των ηπείρων, ιδιαίτερα της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής, υποδηλώνοντας ότι κάποτε συμμετείχαν.
* Διανομή απολιθωμάτων: Παρόμοια απολιθώματα αρχαίων φυτών και ζώων βρέθηκαν σε ηπείρους που τώρα χωρίστηκαν από τεράστιους ωκεανούς, υποδηλώνοντας ότι κάποτε συνδέονταν.
* Γεωλογικοί σχηματισμοί: Παρόμοιοι τύποι βράχων και γεωλογικές δομές που βρέθηκαν σε διαφορετικές ηπείρους υποστήριξαν περαιτέρω την ιδέα μιας κάποτε συνδεδεμένης γης.
* Κλιματικά στοιχεία: Τα αποδεικτικά στοιχεία των παγετώνων αποθέσεων που βρέθηκαν σε τροπικές περιοχές και τα τροπικά απολιθώματα σε πολικές περιοχές, υπονοούσαν ότι οι ηπείρους είχαν μετακινηθεί με την πάροδο του χρόνου.
Αδυναμίες της θεωρίας της ηπειρωτικής μετατόπισης:
* Έλλειψη μηχανισμού: Ο Wegener δεν μπορούσε να παράσχει μια πειστική εξήγηση για τη δύναμη που μετακόμισε τις ηπείρους. Πρότεινε φυγοκεντρική δύναμη από την περιστροφή της Γης, αλλά αυτό δεν ήταν ευρέως αποδεκτό.
* Αντίσταση από την επιστημονική κοινότητα: Πολλοί επιστήμονες τότε ήταν σκεπτικοί για τη θεωρία του Wegener. Έδειξαν την προφανή έλλειψη μηχανισμού και πίστευαν ότι οι ηπείρους σταθεροποιήθηκαν στις τοποθεσίες τους.
Γιατί η θεωρία της Continental Drift αντικαταστάθηκε από τεκτονική πλάκας:
Η ανάπτυξη της τεκτονικής πλάκας που βασίζεται στα πλεονεκτήματα της θεωρίας της Continental Drift και αντιμετώπισε τις αδυναμίες της.
* Η τεκτονική πλάκας παρέχει έναν μηχανισμό: Εξήγησε την κίνηση των ηπείρων χρησιμοποιώντας την έννοια των ρευμάτων μεταφοράς Μέσα στο μανδύα της Γης, οδηγώντας την κίνηση άκαμπτων πλακών (που περιλαμβάνουν ηπείρους).
* Seafloor Spreading: Η ανακάλυψη της διάδοσης του θαλασσινού νερού και των κορυφογραμμών μεσαίας ωκεανίας παρείχε περαιτέρω στοιχεία για την κίνηση των πιάτων.
* Μαγνητικές ανωμαλίες: Τα μαγνητικά πρότυπα από έξω στο θαλασσινό νερό παρείχαν ισχυρές ενδείξεις για τη δημιουργία νέων ωκεανών κρούστας στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών, υποστηρίζοντας την τεκτονική πλάκας.
Συμπερασματικά, ενώ η θεωρία της Continental Drift αρχικά συναντήθηκε με σκεπτικισμό λόγω της έλλειψης ισχυρού μηχανισμού, έθεσε τα θεμέλια για την πιο ολοκληρωμένη θεωρία της τεκτονικής των πιάτων. Η τεκτονική της πλάκας εξηγεί όχι μόνο την κίνηση των ηπείρων αλλά και ένα ευρύ φάσμα γεωλογικών φαινομένων, όπως σεισμούς, ηφαιστειακή δραστηριότητα και σχηματισμό βουνών.
