Πώς χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να καθορίσουν την ηλικία ενός βράχου στο πάτωμα του ωκεανού;
1. Ραδιομετρική χρονολόγηση:
* Χρονολογείται από κάλιο-Argon (K-AR): Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για βράχους άνω των 100.000 ετών. Μετράει τον λόγο του ραδιενεργού καλίου-40 στο προϊόν αποσύνθεσης του, Argon-40. Αυτή η αναλογία παρέχει μια αξιόπιστη εκτίμηση της ηλικίας του βράχου.
* Carbon-14 Dating: Αν και δεν είναι τόσο χρήσιμο για τους βράχους του ωκεανού (που είναι γενικά πολύ παλιά), αυτή η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για νεότερα δείγματα. Μετράει τη φθορά του άνθρακα-14 για να προσδιορίσει την ηλικία της οργανικής ύλης μέσα στα βράχια.
2. Παλαιομαγνητική χρονολόγηση:
* Μαγνητικές αναστροφές: Το μαγνητικό πεδίο της Γης στρέφει την πολικότητα της με την πάροδο του χρόνου. Αυτό αφήνει ένα ρεκόρ στα βράχια, όπου τα μαγνητικά ορυκτά ευθυγραμμίζονται με το πεδίο. Με την ανάλυση του μαγνητικού προσανατολισμού των πετρωμάτων, οι επιστήμονες μπορούν να τους συσχετίσουν με γνωστά γεγονότα μαγνητικής αναστροφής στην ιστορία της Γης. Αυτό βοηθά στον προσδιορισμό της ηλικίας των πετρωμάτων.
3. Δάση του ωκεανού εξάπλωση:
* Τιμή εξάπλωσης θαλασσινών: Η κατανόηση του ρυθμού με τον οποίο τα δάπεδα του ωκεανού εξαπλώνονται επιτρέπουν στους επιστήμονες να εκτιμούν την ηλικία των πετρωμάτων με βάση την απόσταση τους από την κορυφογραμμή των μέσων ωκεανών (όπου σχηματίζεται νέα ωκεάνια κρούστα).
* Μαγνητικές ανωμαλίες: Καθώς το δάπεδο του ωκεανού εξαπλώνεται, οι μαγνητικές λωρίδες (που δημιουργούνται από μαγνητικές αναστροφές) αντικατοπτρίζονται συμμετρικά σε κάθε πλευρά της κορυφογραμμής του μέσου ωκεανού. Η ηλικία των πετρωμάτων μπορεί να συναχθεί με βάση τη θέση τους σε σχέση με τις μαγνητικές ανωμαλίες.
4. Βιοστογραφία:
* απολιθωμένα στοιχεία: Τα απολιθώματα μέσα στα βράχια παρέχουν σχετική ηλικία, καθώς ορισμένα είδη υπήρχαν κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων χρονικών περιόδων. Αυτή η μέθοδος είναι λιγότερο ακριβής, αλλά μπορεί να βοηθήσει στον περιορισμό της ηλικίας των πετρωμάτων.
Σημείωση: Οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία του βράχου και το συγκεκριμένο ερευνητικό ερώτημα. Για παράδειγμα, η ραδιομετρική χρονολόγηση είναι πιο κατάλληλη για παλαιότερα βράχια, ενώ η παλαιομαγνητική χρονολόγηση είναι πιο χρήσιμη για τους νεότερους βράχους.