Πώς η διάβρωση και η φθορά ενός βουνού επηρεάζουν το βάθος στο οποίο εκτείνεται η κρούστα σε ασθένεια;

Η διάβρωση και η φθορά ενός βουνού δεν επηρεάζουν άμεσα το βάθος στο οποίο η κρούστα εκτείνεται στην ασθένεια . Εδώ είναι γιατί:

* Το πάχος της κρούστας καθορίζεται από τεκτονικές διεργασίες: Το βάθος της κρούστας καθορίζεται κυρίως από τις δυνάμεις της τεκτονικής πλάκας. Όταν οι τεκτονικές πλάκες συγκρούονται, η πυκνότητα πλάκας υποθέτει (νεροχύτες) κάτω από την λιγότερο πυκνή πλάκα. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί βουνά και εμβαθύνει την κρούστα.

* Η διάβρωση είναι μια διαδικασία επιφάνειας: Η διάβρωση είναι μια επιφανειακή διαδικασία που φθάνει τους υφιστάμενους σχηματισμούς βράχου. Αφαιρεί το υλικό από την επιφάνεια της γης, αλλά δεν αλλάζει άμεσα το πάχος του φλοιού.

* Ισοστατική ισορροπία: Η κρούστα της γης επιπλέει στην πυκνότερη ασθένεια. Καθώς τα βουνά διαβρώνουν, το βάρος στο φλοιό μειώνεται. Αυτό προκαλεί ελαφρώς την αύξηση της κρούστας, διατηρώντας μια κατάσταση ισοστατικής ισορροπίας. Ωστόσο, αυτή η άνοδος είναι σχετικά μικρή και δεν μεταβάλλει σημαντικά το συνολικό βάθος του φλοιού.

Σκεφτείτε το έτσι: Φανταστείτε ένα μεγάλο παγόβουνο που επιπλέει στον ωκεανό. Εάν απομακρύνετε κάποιο πάγο από την κορυφή του παγόβουνου, το παγόβουνο θα αυξηθεί ελαφρώς, αλλά το συνολικό βάθος του κάτω από την υδατοστεγή δεν θα αλλάξει πολύ. Ομοίως, η διάβρωση αφαιρεί το υλικό από την κορυφή ενός βουνού, αλλά δεν μεταβάλλει το συνολικό πάχος της κρούστας κάτω.

Συνοπτικά, η διάβρωση είναι μια επιφανειακή διαδικασία που επηρεάζει το σχήμα των βουνών, αλλά δεν αλλάζει τη θεμελιώδη σχέση μεταξύ της κρούστας και της ασθένειας.