Πώς επηρεάζει ο τύπος του υπόγειου ύδατος ο τύπος του υπόστρωμα;
1. Πορώδες και διαπερατότητα:
* Πορώδες και διαπερατό υπόστρωμα: Το υπόστρωμα όπως ο ψαμμίτης, ο ασβεστόλιθος και οι θραυσμένοι πυριτίοι έχουν υψηλό πορώδες (χώροι μέσα στο βράχο) και διαπερατότητα (η ικανότητα του νερού να ρέει μέσα από το βράχο). Αυτό επιτρέπει την καλή αποθήκευση και τη ροή των υπογείων υδάτων, με αποτέλεσμα τους άφθονους πόρους των υπογείων υδάτων.
* Χαμηλή πορώδες και διαπερατότητα: Το υπόστρωμα σαν σχιστόλιθο, γρανίτη και μη καταγεγραμμένο βασάλτη έχει χαμηλό πορώδες και διαπερατότητα. Λειτουργούν ως εμπόδια στη ροή των υπογείων υδάτων, περιορίζοντας την αποθήκευση και καθιστώντας τα υπόγεια ύδατα λιγότερο προσιτά.
2. Ποιότητα υπόγειων υδάτων:
* Χημική σύνθεση: Διαφορετικοί τύποι πυρετών μπορούν να περιέχουν ποικίλες ποσότητες διαλυμένων ορυκτών, επηρεάζοντας την ποιότητα των υπογείων υδάτων. Για παράδειγμα, ο ασβεστόλιθος μπορεί να διαλύσει και να οδηγήσει σε υψηλά επίπεδα ασβεστίου και διττανθρακικού, ενώ ο γρανίτης μπορεί να συμβάλει σε υψηλότερες συγκεντρώσεις πυριτίας.
* μόλυνση: Το υπόβαθρο μπορεί να λειτουργήσει ως εμπόδιο ή αγωγός για μολυσματικές ουσίες. Για παράδειγμα, το θραυσμένο υπόστρωμα μπορεί να επιτρέψει στους ρύπους να κινούνται ταχύτερα μέσω του συστήματος υπογείων υδάτων, ενώ το αδιαπέραστο υπόβαθρο μπορεί να βοηθήσει στη συγκράτηση μόλυνσης.
3. Επαναφόρτιση υπόγειων υδάτων:
* Τιμές επαναφόρτισης: Ο τύπος του υπόστρωμα επηρεάζει τον ρυθμό με τον οποίο αναπληρώνεται τα υπόγεια ύδατα (επαναφόρτιση). Το εξαιρετικά διαπερατό υπόβαθρο επιτρέπει ταχύτερα ποσοστά επαναφόρτισης, ενώ το αδιαπέραστο υπόβαθρο επιβραδύνει την επαναφόρτιση.
* Περιοχές επαναφόρτισης: Η γεωλογία του υπόχρεου καθορίζει πού συμβαίνει η επαναφόρτιση. Οι περιοχές με διαπερατό υπόβαθρο είναι πιο πιθανό να λειτουργήσουν ως ζώνες επαναφόρτισης, ενώ οι περιοχές με αδιαπέραστο υπόβαθρο μπορούν να λειτουργούν ως ζώνες εκφόρτισης.
4. Σχέδια ροής υπόγειων υδάτων:
* υδροφόρους ορίζοντες: Οι σχηματισμοί υπόβαθρου μπορούν να δημιουργήσουν διαφορετικούς τύπους υδροφορέων, όπως περιορισμένοι υδροφόρους ορίζοντες (ανάμεσα σε στρώματα αδιαπέρασης υπόστρωμα) και μη καθορισμένους υδροφόρους ορίζοντες (άμεσα συνδεδεμένες στην επιφάνεια).
* κατεύθυνση ροής: Η βουτιά και η απεργία των στρωμάτων του υπόστρωμα μπορούν να επηρεάσουν την κατεύθυνση της ροής των υπογείων υδάτων.
Παραδείγματα:
* Karst Topography: Το ασβεστόλιθο είναι επιρρεπές στη διάλυση, δημιουργώντας σπηλιές και υπόγεια κανάλια που μπορούν να κρατήσουν τεράστιες ποσότητες υπόγειων υδάτων, αλλά επίσης να οδηγήσουν σε καταβόθρες και πιθανή μόλυνση.
* Παγετώνες καταθέσεις: Οι περιοχές με παγετώδες καταθέσεις συχνά έχουν υψηλά επίπεδα υπόγειων υδάτων λόγω της παρουσίας στρώσεων άμμου και χαλικιών στο υπόβαθρο.
* Volcanic Basalts: Οι μη πράσινες βασάλτες μπορούν να δημιουργήσουν αδιαμφισβήτητα στρώματα, περιορίζοντας την επαναφόρτιση των υπογείων υδάτων και καθιστώντας σπάνια υπόγεια ύδατα.
Συνοπτικά, ο τύπος του υπόβαθρου είναι ένας κρίσιμος παράγοντας που επηρεάζει την αφθονία, την ποιότητα, το ρυθμό επαναφόρτισης και τα πρότυπα ροής των υπόγειων υδάτων. Η κατανόηση αυτών των σχέσεων είναι απαραίτητη για τη διαχείριση και την προστασία των πόρων των υπογείων υδάτων.
