bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Επιστήμη της Γης

Γιατί σχηματίζονται ιζηματογενείς βράχοι;

Τα ιζηματογενή πετρώματα σχηματίζονται μέσα από μια συναρπαστική διαδικασία που περιλαμβάνει αρκετά βασικά βήματα:

1. Καιρικές συνθήκες και διάβρωση:

* Weathering: Αυτή είναι η διάσπαση των υφιστάμενων πετρωμάτων (πυριγενή, μεταμορφωμένα ή ακόμα και άλλα ιζηματογενή πετρώματα) σε μικρότερα κομμάτια που ονομάζονται ιζήματα. Οι καιρικές συνθήκες μπορεί να είναι φυσικές (όπως η κατάψυξη και η απόψυξη) ή η χημική ουσία (όπως η όξινη βροχή).

* διάβρωση: Μόλις κατανεμηθούν, τα ιζήματα μεταφέρονται μακριά από την αρχική τους θέση από τον άνεμο, το νερό ή τον πάγο. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται διάβρωση.

2. Κατάθεση:

* Καθώς οι δυνάμεις μεταφοράς χάνουν ενέργεια, πέφτουν (καταθέτουν) τα ιζήματα σε μια νέα θέση. Αυτές οι τοποθεσίες μπορούν να είναι ποτάμια, λίμνες, δάπεδα ωκεανών, ερήμους ή ακόμα και σπηλιές.

* Το μέγεθος και ο τύπος των ιζημάτων που έχουν κατατεθεί εξαρτώνται από τη δύναμη μεταφοράς. Για παράδειγμα, τα ποτάμια καταθέτουν μεγαλύτερα ιζήματα κοντά στην πηγή τους και τα λεπτότερα ιζήματα τους περαιτέρω.

3. Ταφή και συμπύκνωση:

* Με την πάροδο του χρόνου, όλο και περισσότερα στρώματα ιζημάτων συσσωρεύονται πάνω από τα κατατεθείσα στρώματα, τα θάβουν βαθύτερα.

* Το βάρος των υπερκείμενων ιζημάτων πιέζει προς τα κάτω στα θαμμένα στρώματα, πιέζοντας το νερό και τον αέρα, μια διαδικασία που ονομάζεται συμπύκνωση. Αυτή η διαδικασία συμπιέζει τα ιζήματα μαζί.

4. Τσιμεντοποίηση:

* Διαλυμένα ορυκτά στο νερό που γεμίζει τους χώρους μεταξύ των ιζημάτων κρυσταλλώνονται, δεσμεύοντας τα ιζήματα μαζί σαν κόλλα. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται τσιμεντοποίηση.

* Ο τύπος των ορυκτών που τσιμέντο τα ιζήματα μαζί καθορίζει τον τύπο του ιζηματογενούς βράχου που σχηματίζεται.

5. Λιθοποίηση:

* Ο συνδυασμός συμπίεσης και τσιμεντοποίησης μετασχηματίζει χαλαρά ιζήματα σε στερεό βράχο. Αυτή η διαδικασία είναι γνωστή ως λιθοποίηση.

Τύποι ιζηματογενών πετρωμάτων:

* κλασικά ιζηματογενή πετρώματα σχηματίζονται από θραύσματα άλλων πετρωμάτων (όπως ο ψαμμίτης, ο σχιστόλιθος και ο όμιλος).

* Χημικά ιζηματογενή πετρώματα μορφή από διαλυμένα ορυκτά που καταβυθίζονται από το διάλυμα (όπως ασβεστόλιθο, αλάτι βράχου και γύψο).

* Οργανικά ιζηματογενή πετρώματα σχηματίζονται από τα ερείπια των ζωντανών οργανισμών (όπως ο άνθρακας και ορισμένοι τύποι ασβεστόλιθου).

Συνοπτικά, τα ιζηματογενή πετρώματα σχηματίζονται μέσω μιας διαδικασίας που ξεκινά με την κατανομή των υφιστάμενων πετρωμάτων, ακολουθούμενη από τη μεταφορά, την εναπόθεση, την ταφή, τη συμπύκνωση, την τσιμεντοποίηση και την ενδεχόμενη λιθικόβια ιζημάτων.

Πέντε τροφές που θα μπορούσαν να σώσουν τον πλανήτη (και άλλες πέντε που σίγουρα δεν θα σώσουν)

Πέντε τροφές που θα μπορούσαν να σώσουν τον πλανήτη (και άλλες πέντε που σίγουρα δεν θα σώσουν)

Τρώτε περισσότερα:Μύδια Αυτά τα οστρακοειδή μπορούν να καλλιεργηθούν σε σχοινιά, προκαλώντας ελάχιστη ζημιά στο θαλάσσιο οικοσύστημα. Αλλά μπορούν επίσης να απορροφήσουν άνθρακα από το περιβάλλον για να μεγαλώσουν τα κελύφη τους. Επιπλέον, ως τροφοδότες φίλτρων, δεν απαιτούν καμία απολύτως εισαγωγή

Υπηρεσίες οικοσυστήματος χαρτογράφησης στη Λιθουανία (LINESAM)

Υπηρεσίες οικοσυστήματος χαρτογράφησης στη Λιθουανία (LINESAM)

Η φύση παίζει σημαντικό ρόλο στις ανθρώπινες δραστηριότητες. Θεωρείται σημαντικό κεφάλαιο και είναι καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη της οικονομίας και την κοινωνική ευημερία. Το φυσικό κεφάλαιο είναι η βάση της ανθρώπινης ύπαρξης, ωστόσο, αυτή η αξία δεν έχει ληφθεί υπόψη στον εθνικό πλούτο.

Στρατηγικές φυτών για τον έλεγχο της ανάπτυξης και της ανάπτυξης:Ενσωμάτωση και των δύο μορίων σήματος, της αυξίνης και του μονοξειδίου του αζώτου

Στρατηγικές φυτών για τον έλεγχο της ανάπτυξης και της ανάπτυξης:Ενσωμάτωση και των δύο μορίων σήματος, της αυξίνης και του μονοξειδίου του αζώτου

Ο όρος αυξίνη προέρχεται από την ελληνική λέξη auxein, που σημαίνει μεγαλώνω ή επεκτείνω και σφραγίστηκε από τον Κάρολο Δαρβίνο πριν από περισσότερο από έναν αιώνα. Στο «The Power of Movement in Plants» (1880), ο Δαρβίνος περιέγραψε για πρώτη φορά τις επιπτώσεις του φωτός στην κίνηση των κολεοπτιλίω