Ο γεωλόγος πιστεύει ότι οι ηπείρους άρχισαν να σχηματίζονται;
* Πρώιμη Γη: Η νεαρή γη ήταν μια ζεστή, τετηγμένη μπάλα του βράχου. Καθώς ψύχθηκε, άρχισε να στερεοποιείται μια λεπτή κρούστα. Αυτή η κρούστα ήταν πιθανότατα πολύ λεπτή και κατακερματισμένη.
* Σχηματισμός πρωτόκολων: Με την πάροδο του χρόνου, αυτά τα θραύσματα της κρούστας συγκρούστηκαν και κολλούσαν μαζί, σχηματίζοντας μεγαλύτερα κομμάτια που ονομάζονται πρωτόκολλα. Αυτές οι πρώιμες ηπείρους ήταν πιθανώς πολύ μικρότερες και λιγότερο σταθερές από τις ηπείρους που βλέπουμε σήμερα.
* τεκτονική πλάκας: Η θεωρία της τεκτονικής της πλάκας εξηγεί την κίνηση αυτών των πρωτεδεκτών. Το εξωτερικό στρώμα της γης, η λιθόσφαιρα, σπάει σε αρκετές μεγάλες πλάκες που επιπλέουν σε ένα στρώμα ζεστού, ημι-στερεού βράχου που ονομάζεται Αστνόσφαιρα. Αυτές οι πλάκες κινούνται αργά, συγκρούονται, διαχωρίζουν και ολισθαίνουν ο ένας στον άλλο.
* Ηπείρους μεγαλώνουν: Μέσα από συγκρούσεις και άλλες τεκτονικές διαδικασίες, τα πρωτόκολλα αυξήθηκαν σε μέγεθος και τελικά σχημάτισαν τις ηπείρους που γνωρίζουμε σήμερα.
* supercontinents: Πάνω από δισεκατομμύρια χρόνια, οι ηπείρους έχουν επανειλημμένα συναντηθούν για να σχηματίσουν υπερσύγχρονα, όπως η Rodinia και η Pangea, και στη συνέχεια να σπάσουν ξανά.
Βασικά στοιχεία:
* Γεωλογικά στοιχεία: Οι γεωλόγοι βρίσκουν παρόμοιους τύπους ροκ και σχηματισμούς σε διαφορετικές ηπείρους, υποδηλώνοντας ότι ήταν κάποτε συνδεδεμένοι.
* απολιθωμένα στοιχεία: Τα απολιθώματα παρόμοιων φυτών και ζώων έχουν βρεθεί σε ηπείρους που διαχωρίζονται τώρα από τεράστιους ωκεανούς, παρέχοντας περαιτέρω στοιχεία για προηγούμενες συνδέσεις.
* Μαγνητικά στοιχεία: Το μαγνητικό πεδίο της Γης αντιστράφηκε σε όλη την ιστορία, αφήνοντας ένα ρεκόρ σε βράχους. Η σύγκριση μαγνητικών δεδομένων από διαφορετικές ηπείρους βοηθά στην υποστήριξη της ιδέας της Continental Drift.
Έτσι, εν συντομία, οι ηπείρους σχηματίστηκαν μέσω μιας σταδιακής διαδικασίας συγκρούσεων, τεκτονικής δραστηριότητας και της συνεχούς κίνησης των πλακών της Γης για δισεκατομμύρια χρόνια.
