Ποια είναι η διαφορά μεταξύ υποβάθμισης και εξάπλωσης θαλασσινών;

Υποδιπλασιασμός εναντίον θαλάσσιου χώρου:Δύο πλευρές του τεκτονικού νομίσματος πλάκας

Τόσο η υποβάθμιση όσο και η εξάπλωση του θαλασσινού νερού είναι θεμελιώδεις διαδικασίες σε τεκτονική πλάκας , η θεωρία που εξηγεί την κίνηση και την αλληλεπίδραση της λιθόσφαιρας της Γης (το άκαμπτο εξωτερικό στρώμα). Είναι ουσιαστικά αντίθετες διαδικασίες , οδηγώντας τον συνεχή κύκλο δημιουργίας και καταστροφής του φλοιού της γης.

Ακολουθεί μια κατανομή των διαφορών τους:

Υποδιάθεση:

* διαδικασία: Μια τεκτονική πλάκα (τυπικά πυκνότερη ωκεάνια πλάκα) ολισθαίνει κάτω από μια άλλη (ηπειρωτική ή λιγότερο πυκνή ωκεάνια πλάκα).

* Τοποθεσία: Εμφανίζεται σε συγκλίνοντα όρια πλάκας , όπου συγκρούονται πλάκες.

* αποτέλεσμα:

* Σχηματισμός τάφρων: Τα βαθύτερα μέρη της μορφής των ωκεανών όπου η φθίνουσα πλάκα λυγίζει.

* Ηφαίστεια και οροσειρά: Καθώς η υποπυρισμένη πλάκα λιώνει, το μάγμα ανεβαίνει στην επιφάνεια, δημιουργώντας ηφαιστειακά τόξα και οροσειρά.

* σεισμοί: Η διαδικασία δημιουργεί σημαντική τριβή και άγχος, οδηγώντας σε σεισμούς.

Spreading Seafloor:

* διαδικασία: Το μάγμα από το μανδύα της Γης ανεβαίνει στην επιφάνεια στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών, δημιουργώντας νέα ωκεάνια κρούστα. Καθώς οι νέες μορφές κρούστας, η παλαιότερη κρούστα απομακρύνεται από την κορυφογραμμή.

* Τοποθεσία: Εμφανίζεται στα όρια των αποκλίνουσων πλακών , όπου οι πλάκες απομακρύνονται.

* αποτέλεσμα:

* Σχηματισμός των μέσων ωκεανών κορυφογραμμών: Υποβρύχια οροσειρά όπου σχηματίζεται νέα κρούστα.

* επέκταση των ωκεανών λεκάνες: Η νέα κρούστα σπρώχνει την παλαιότερη κρούστα μακριά, επεκτείνοντας το πάτωμα του ωκεανού.

* Μαγνητική λωρίδα: Το μαγνητικό πεδίο της Γης αντιστρέφει με την πάροδο του χρόνου, αφήνοντας ένα μοτίβο μαγνητικών λωρίδων στο θαλασσινό νερό, παρέχοντας στοιχεία για την εξάπλωση του θαλασσινού νερού.

με λίγα λόγια:

* Υποδιάθεση: Καταστρέφει την παλιά κρούστα, σχηματίζοντας τάφρους και ηφαιστειακά βουνά.

* Seafloor Spreading: Δημιουργεί νέα κρούστα, επεκτείνοντας τις λεκάνες ωκεανών και σχηματίζοντας κορυφογραμμές μεσαίας ωκεανίας.

Η σχέση:

Αυτές οι δύο διαδικασίες διασυνδέονται, σχηματίζοντας έναν συνεχή κύκλο. Η εξάπλωση του θαλασσινού νερού δημιουργεί νέα ωκεάνια κρούστα, η οποία τελικά υποχωρεί πίσω στο μανδύα. Αυτός ο κύκλος βοηθά στη ρύθμιση της εσωτερικής θερμότητας της Γης και στη διατήρηση της δυναμικής της επιφάνειας.