Ποιος είναι ο λιγότερο ακριβής τρόπος για τον εντοπισμό ενός ορυκτού;
Εδώ είναι γιατί:
* Πολλά ορυκτά έρχονται σε μια ποικιλία χρωμάτων: Ένα μόνο είδος ορυκτών μπορεί να έχει ένα ευρύ φάσμα χρωμάτων λόγω ακαθαρσιών ή παραλλαγών στη χημική σύνθεση. Για παράδειγμα, ο χαλαζία μπορεί να είναι καθαρός, λευκός, ροζ, μοβ ή ακόμα και μαύρος.
* Το χρώμα μπορεί να είναι παραπλανητικό: Ορισμένα ορυκτά έχουν παρόμοια χρώματα, αλλά είναι εντελώς διαφορετικά. Για παράδειγμα, ο Pyrite (χρυσός του ανόητου) συχνά συγχέεται για το χρυσό λόγω του κιτρινωπό χρώμα του.
* Το χρώμα μπορεί να τροποποιηθεί: Η έκθεση σε καιρικές συνθήκες ή σε άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες μπορεί να αλλάξει το χρώμα ενός ορυκτού.
Οι πιο αξιόπιστες μέθοδοι αναγνώρισης περιλαμβάνουν:
* streak: Το χρώμα της σκόνης του ορυκτού όταν τρίβεται σε μια πλάκα ράβδων.
* σκληρότητα: Η αντίσταση του ορυκτού στο ξύσιμο.
* διάσπαση: Η τάση ενός ορυκτού να σπάσει τα συγκεκριμένα αεροπλάνα.
* Κάταγμα: Ο τρόπος με τον οποίο ένα ορυκτό σπάει όταν δεν είναι κατά μήκος ενός επιπέδου διάσπασης.
* λάμψη: Πώς το ορυκτό αντικατοπτρίζει το φως (μεταλλικό, υαλώδες, κλπ.).
* Κρυσταλλική μορφή: Το σχήμα των κρυστάλλων του ορυκτού.
* Ειδικό βαρύτητα: Η πυκνότητα του ορυκτού σε σύγκριση με το νερό.
* Χημικές δοκιμές: Χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα αντιδραστήρια για τον προσδιορισμό της σύνθεσης του ορυκτού.
Σημαντική σημείωση: Ακόμη και με πολλαπλές μεθόδους αναγνώρισης, είναι ακόμα καλύτερο να συμβουλευτείτε έναν εκπαιδευμένο γεωλόγο ή ορυκτιστή για ακριβή αναγνώριση ορυκτών.
