Οι σπηλιές και τα σπήλαια σχηματίζονται σε ανθρακικά πετρώματα;
* Νοξείδιο του βρόχινου και διοξειδίου του άνθρακα: Το βρόχινο νερό απορροφά φυσικά το διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, σχηματίζοντας ένα αδύναμο ανθρακικό οξύ (H2CO3).
* όξινο νερό: Αυτό το όξινο βρόχινο νερό αντιδρά με τα ανθρακικά πετρώματα, κυρίως ασβεστόλιθο και δολομίτη.
* Διάλυση του βράχου: Το ανθρακικό οξύ διαλύει τα ανθρακικά ορυκτά (ανθρακικό ασβέστιο ή ανθρακικό μαγνήσιο) στο βράχο, δημιουργώντας μικρές ρωγμές και ρωγμές.
* Διευκόλληση των κοιλοτήτων: Με την πάροδο του χρόνου, το όξινο νερό συνεχίζει να ρέει μέσα από αυτές τις ρωγμές, σταδιακά διευρύνοντας τα σε σπηλιές και σπήλαια.
Εδώ είναι μια απλοποιημένη χημική αντίδραση:
* CaCO3 (ανθρακικό ασβέστιο) + H2CO3 (καρβονικό οξύ) → Ca (HCO3) 2 (διττανθρακικό ασβέστιο) + H2O (νερό)
Το διττανθρακικό ασβέστιο είναι διαλυτό στο νερό και παρασύρεται, αφήνοντας πίσω του έναν κοίλο χώρο.
Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στον σχηματισμό σπηλαίων:
* Γεωλογική δραστηριότητα: Τα κατάγματα και τα ελαττώματα στο βράχο μπορούν να παρέχουν μονοπάτια για τη ροή του νερού, επιταχύνοντας τη διαδικασία διάλυσης.
* Θερμοκρασία: Οι ψυχρότερες θερμοκρασίες μπορούν να αυξήσουν τη διαλυτότητα του διοξειδίου του άνθρακα στο νερό, καθιστώντας το νερό πιο όξινο.
* Βιολογικές διεργασίες: Μερικοί οργανισμοί όπως τα βακτήρια και οι μύκητες μπορούν να συμβάλουν στην κατανομή των ανθρακικών πετρωμάτων, ενισχύοντας περαιτέρω τη διαδικασία διάλυσης.
Ενώ η διάλυση είναι ο πρωταρχικός μηχανισμός, άλλες διαδικασίες όπως η διάβρωση και η εναπόθεση μπορούν επίσης να διαμορφώσουν τους εσωτερικούς χώρους των σπηλαίων και των σπηλαίων.
