Τι μετατρέπει τα ιζήματα σε σχιστόλιθο;
1. Κατάθεση: Τα ιζήματα όπως ο πηλός, το λάσπη και η λάσπη εναποτίθενται σε στρώματα, συχνά σε ήσυχα περιβάλλοντα νερού όπως λίμνες, βάλτους ή βαθιά ωκεανός.
2. Συμπίεση: Καθώς συσσωρεύεται περισσότερα ιζήματα, το βάρος των υπερκείμενων στρωμάτων συμπιέζει τα κάτω στρώματα, πιέζοντας το νερό και τον αέρα και μειώνοντας τον όγκο του ιζήματος.
3. Τσιμεντοποίηση: Τα διαλυμένα ορυκτά στο νερό μεταξύ των κόκκων ιζημάτων καταβυθίζονται, ενεργώντας σαν κόλλα για να δεσμεύσουν τους κόκκους μαζί. Οι συνήθεις παράγοντες τσιμέντου περιλαμβάνουν ασβεστίτη, χαλαζία και οξείδια σιδήρου.
4. Διαγωνικές αλλαγές: Κατά τη διάρκεια της ταφής, εμφανίζονται περαιτέρω χημικές και φυσικές αλλαγές, μετατρέποντας το ιζήματα σε ένα στερεό βράχο. Αυτές οι αλλαγές περιλαμβάνουν:
* Ανακρυσταλλοποίηση: Τα υπάρχοντα ορυκτά μπορούν να ανακρυσταλλιστούν, να γίνουν μεγαλύτερα και πιο σταθερά.
* Αντικατάσταση: Ορισμένα ορυκτά μπορούν να αντικατασταθούν από άλλα ορυκτά, όπως ο ασβεστίτης που αντικαθιστά τα αρχικά θραύσματα κελύφους.
* συμπίεση: Μπορεί να συμβεί περαιτέρω συμπύκνωση, αυξάνοντας την πυκνότητα και τη σκληρότητα του βράχου.
Χαρακτηριστικά σχιστόλιθου:
* σχισμές: Το σχιστόλιθο χαρακτηρίζεται από την ικανότητά του να σπάει σε λεπτά στρώματα ή φύλλα, τα οποία οφείλονται στην παράλληλη ευθυγράμμιση των ορυκτών αργίλου κατά τη συμπύκνωση.
* λεπτόκοκκο: Τα μεμονωμένα σωματίδια ιζημάτων είναι πολύ μικρά, συνήθως μικρότερα από 0,0625 mm σε διάμετρο.
* χρώμα: Το σχιστόλιθο μπορεί να κυμαίνεται σε χρώμα από γκρι σε μαύρο, καφέ, κόκκινο ή πράσινο, ανάλογα με τα παρόντα ορυκτά.
Συνοπτικά: Ο μετασχηματισμός του ιζήματος σε σχιστόλιθο είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που περιλαμβάνει πολλαπλές φυσικές και χημικές αλλαγές με την πάροδο του χρόνου.
