Οι σεισμοί και τα ηφαίστεια εμφανίζονται σε όλη την επιφάνεια ή μόνο σε ορισμένα μέρη;
Εδώ είναι γιατί:
* τεκτονική πλάκας: Το εξωτερικό στρώμα της γης (η λιθόσφαιρα) σπάει σε μεγάλα κομμάτια που ονομάζονται τεκτονικές πλάκες. Αυτές οι πλάκες κινούνται συνεχώς, συγκρούονται, απομακρύνονται ή ολισθαίνουν ο ένας στον άλλο.
* όρια πλάκας: Οι περιοχές όπου αλληλεπιδρούν αυτές οι πλάκες ονομάζονται όρια πλάκας. Αυτές είναι οι πιο ενεργές ζώνες στη Γη, όπου εμφανίζονται οι περισσότεροι σεισμοί και ηφαίστεια.
Τύποι ορίων πλάκας και η σχετική δραστηριότητά τους:
* Διάφορα όρια: Οι πλάκες απομακρύνονται, δημιουργώντας νέα κρούστα. Αυτό συχνά οδηγεί σε ηφαιστειακή δραστηριότητα και ρηχούς σεισμούς. (π.χ., Mid-Atlantic Ridge)
* Σύγκλητα όρια: Οι πλάκες συγκρούονται, με αποτέλεσμα μια πλάκα που υποβάλλει (ολισθαίνοντας) κάτω από το άλλο. Αυτό προκαλεί βαθιούς σεισμούς, ηφαιστειακά τόξα και σχηματισμό βουνών. (π.χ., τα βουνά Άνδων, ο δακτύλιος της πυρκαγιάς του Ειρηνικού)
* Μετασχηματισμό όρια: Οι πλάκες ολισθαίνουν οριζόντια ο ένας τον άλλον, προκαλώντας συχνές, αλλά συχνά ρηχές σεισμούς. (π.χ. San Andreas Fault στην Καλιφόρνια)
Εξαιρέσεις:
Ενώ οι περισσότεροι σεισμοί και ηφαίστεια εμφανίζονται στα όρια των πλακών, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις:
* hotspots: Αυτές είναι περιοχές της ηφαιστειακής δραστηριότητας που εμφανίζονται στη μέση των τεκτονικών πλακών. Θεωρείται ότι προκαλούνται από πικάντικα υλικά του καυτού μανδύα που ανεβαίνουν από βαθιά μέσα στη γη. (π.χ., Χαβάη)
Επομένως, η κατανομή των σεισμών και των ηφαιστείων δεν είναι τυχαία. Είναι στενά συνδεδεμένο με τη δυναμική διαδικασία της τεκτονικής πλάκας και την αλληλεπίδραση μεταξύ τεκτονικών πλακών.