Γιατί η μορφή του μάγματος στο όριο μεταξύ του διαχωρισμού των τεκτονικών πλακών;
1. Διαχωρισμός πλάκας: Όταν οι τεκτονικές πλάκες μετακινούνται χωριστά (τα όρια από διαφορετικά πλάκα), ανοίγει ένα κενό μεταξύ τους. Αυτό το χάσμα είναι συχνά γεμάτο με λιωμένο βράχο (μάγμα) που ανεβαίνει από το μανδύα της Γης.
2. Μεταφορά μανδύα: Το μανδύα της Γης βρίσκεται συνεχώς σε κίνηση λόγω ρευμάτων μεταφοράς. Θερμότερο, λιγότερο πυκνό υλικό αυξάνεται, ενώ πιο δροσερό, πυκνότερο υλικό βυθίζεται.
3. Τεχνοποίηση αποσυμπίεσης: Καθώς οι τεκτονικές πλάκες απομακρύνονται, η πίεση στο υποκείμενο βράχο του μανδύα μειώνεται. Αυτή η μείωση της πίεσης μειώνει το σημείο τήξης του βράχου του μανδύα, προκαλώντας το να λιώσει και να σχηματίζει το μάγμα.
Σκεφτείτε το έτσι: Φανταστείτε ότι έχετε ένα σφραγισμένο μπουκάλι σόδα. Η πίεση στο εσωτερικό διατηρεί το υγρό σόδα. Εάν ανοίξετε το μπουκάλι, η πίεση μειώνεται και η σόδα αρχίζει να σβήνει και να απελευθερώνει αέριο. Ομοίως, όταν η πίεση στο βράχο του μανδύα μειώνεται, ο βράχος αρχίζει να λιώνει και να σχηματίζει μάγμα.
4. Άνοδος μάγματος: Το πρόσφατα σχηματισμένο μάγμα είναι λιγότερο πυκνό από το περιβάλλον στερεό βράχο, προκαλώντας την αύξηση της προς την επιφάνεια. Αυτή η άνοδος μπορεί να οδηγήσει σε:
* Ηφαιστειακές εκρήξεις: Όταν το μάγμα φτάνει στην επιφάνεια, εκρήγνυται ως λάβα, σχηματίζοντας ηφαίστεια.
* Mid-Ocean Ridges: Στον ωκεανό, το μάγμα εκρήγνυται για να σχηματίσει νέα ωκεάνια κρούστα, δημιουργώντας μέσες κορυφογραμμές.
Συνοπτικά: Ο διαχωρισμός των τεκτονικών πλακών μειώνει την πίεση στον υποκείμενο βράχο του μανδύα, προκαλώντας το να λιώσει λόγω τήξης αποσυμπίεσης. Αυτή η διαδικασία παράγει το μάγμα, το οποίο στη συνέχεια ανεβαίνει στην επιφάνεια, οδηγώντας σε ηφαιστειακή δραστηριότητα και τη δημιουργία νέων κρούστας.
