Μια έκρηξη ταξινομείται ως εκρηκτικό ηφαιστειακό με βάση το ποσό του ορυκτού που βρίσκεται στο μάγμα;
Εδώ είναι γιατί:
* Υψηλή περιεκτικότητα σε διοξείδιο του πυριτίου: Το μάγμα με υψηλή περιεκτικότητα σε πυριτικό είναι πολύ παχύρρευστο, που σημαίνει ότι είναι παχύ και κολλώδες. Αυτό το ιξώδες παγιδεύει τα αέρια μέσα στο μάγμα, οδηγώντας σε συσσώρευση πίεσης. Όταν η πίεση τελικά υπερβαίνει τη δύναμη του γύρω βράχου, η έκρηξη είναι εκρηκτική, απελευθερώνοντας μια μεγάλη ποσότητα τέφρας και φυσικού αερίου.
* Χαμηλή περιεκτικότητα σε διοξείδιο του πυριτίου: Το μάγμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε πυριτικό είναι πιο ρευστό. Τα αέρια μπορούν εύκολα να ξεφύγουν, με αποτέλεσμα μια σχετικά απαλή, εκνευριστική έκρηξη, όπου η λάβα ρέει σταθερά από τον εξαερισμό.
Παραδείγματα:
* Ρυολίτης: Ένα ηφαιστειακό βράχο υψηλής πιλότας, που συχνά συνδέεται με εκρηκτικές εκρήξεις.
* Βασάλτ: Ένα ηφαιστειακό βράχο χαμηλής αλεξίπτωσης, που συχνά συνδέεται με εκρήξεις.
Έτσι, στην ουσία, όσο υψηλότερη είναι η περιεκτικότητα σε πυρίτιο στο μάγμα, τόσο πιο πιθανό είναι να παράγει μια εκρηκτική έκρηξη.