Ποια είναι η βάση που ο επιστήμονας που διαιρεί τη γη λιθόσφαιρα σε διάφορα πιάτα;

Οι επιστήμονες διαιρούν τη λιθόσφαιρα της Γης σε διάφορες πλάκες με βάση την τεκτονική πλάκας , μια θεωρία που εξηγεί την κίνηση και την αλληλεπίδραση αυτών των πλακών. Ακολουθεί μια ανάλυση της βάσης για αυτό το τμήμα:

1. Στοιχεία από γεωλογικές παρατηρήσεις:

* Continental Drift: Η παρατήρηση παρόμοιων απολιθωμάτων, σχηματισμών βράχου και οροσειρών σε διαφορετικές ηπείρους πρότεινε ότι κάποτε συνδέονταν.

* Seafloor Spreading: Η ανακάλυψη των μέσων ωκεανών κορυφογραμμών, των μαγνητικών λωρίδων στο θαλασσινό νερό και η ηλικία του ωκεανού που αυξάνεται από τις κορυφογραμμές έδειξαν ότι η νέα κρούστα σχηματίστηκε σε αυτές τις κορυφογραμμές και εξαπλώθηκε προς τα έξω.

* σεισμοί και ηφαίστεια: Η κατανομή των σεισμών και των ηφαιστείων κατά μήκος συγκεκριμένων ζωνών, συχνά στις άκρες των ηπείρων, πρότεινε μια σχέση με την κίνηση του φλοιού της γης.

2. Όρια πλάκας:

* Διάφορα όρια: Όπου οι πλάκες κινούνται χωριστά, επιτρέποντας στο μάγμα να ανεβαίνει και να σχηματίζει νέα ωκεάνια κρούστα (μεσαίες κορυφογραμμές) ή ρήξη (ηπειρωτικές ρήξεις).

* Σύγκλητα όρια: Όπου οι πλάκες συγκρούονται, με αποτέλεσμα ορεινές περιοχές (σύγκρουση με ηπειρωτική οθόνη), ζώνες υποπίεσης (ωκεανική ή ωκεανική-ωκεανική σύγκρουση) και ηφαιστειακά τόξα.

* Μετασχηματισμό όρια: Όπου οι πλάκες γλιστρούν ο ένας τον άλλον οριζόντια, δημιουργώντας σεισμούς.

3. Η θεωρία της τεκτονικής πλάκας:

* Λιθόσφαιρα: Το άκαμπτο εξωτερικό στρώμα της Γης, που αποτελείται από το φλοιό και το ανώτατο τμήμα του μανδύα. Αυτό το στρώμα χωρίζεται σε μια σειρά πλακών.

* Ασνενόσφαιρα: Το στρώμα κάτω από τη λιθόσφαιρα, η οποία είναι λιγότερο άκαμπτη και επιτρέπει στις πλάκες να κινούνται.

* ρεύματα μεταφοράς: Η θερμότητα από τον πυρήνα της Γης προκαλεί ρεύματα μεταφοράς στο ασθένεια, οδηγώντας την κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών.

Συνοπτικά:

Η διαίρεση της λιθόσφαιρας της Γης σε πλάκες βασίζεται στις παρατηρούμενες ενδείξεις της ηπειρωτικής μετατόπισης, της διάδοσης του θαλασσινού νερού και των σεισμικών και των ηφαιστείων, τα οποία εξηγούνται από τη θεωρία της τεκτονικής της πλάκας. Αυτή η θεωρία παρέχει ένα πλαίσιο για την κατανόηση της κίνησης και της αλληλεπίδρασης των πλακών της γης, οδηγώντας γεωλογικές διεργασίες που διαμορφώνουν τον πλανήτη μας.