Τα διαφορετικά όρια της πλάκας παράγουν ηφαίστεια;
* σχηματισμός μάγματος: Όταν οι τεκτονικές πλάκες κινούνται χωριστά στα αποκλίνοντα όρια, δημιουργεί χώρο για το μάγμα να σηκωθεί από το μανδύα της Γης. Αυτό το μάγμα είναι λιγότερο πυκνό από το γύρω βράχο, έτσι ωθεί το δρόμο του προς την επιφάνεια.
* Mid-Ocean Ridges: Τα περισσότερα διαφορετικά όρια εμφανίζονται κάτω από τον ωκεανό, σχηματίζοντας τις κορυφογραμμές του ωκεανού. Αυτές οι κορυφογραμμές είναι χώροι έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας, όπου δημιουργείται νέα ωκεάνια κρούστα καθώς το μάγμα εκρήγνυται και δροσίζει.
* Continental Rifts: Τα διαφορετικά όρια μπορούν επίσης να εμφανιστούν στις ηπείρους, οδηγώντας στο σχηματισμό κοιλάδων ρήξης. Καθώς η κρούστα και τεντώνει, το μάγμα αυξάνεται, δημιουργώντας ηφαίστεια κατά μήκος της ζώνης ρήξης. Παραδείγματα περιλαμβάνουν την κοιλάδα της Ανατολικής Αφρικής και το Rio Grande Rift στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τύποι ηφαιστείων:
* Υποβρύχια ηφαίστεια: Οι περισσότερες ηφαιστειακές δραστηριότητες στα αποκλίνουσες όρια εμφανίζονται υποβρύχια, σχηματίζοντας υποβρύχια ηφαίστεια. Αυτά μπορούν τελικά να μεγαλώσουν αρκετά μεγάλα για να σπάσουν την επιφάνεια του ωκεανού, δημιουργώντας νησιά όπως η Ισλανδία.
* Εκρήξεις ρωγμών: Τα αποκλίνοντα όρια συχνά παράγουν εκρήξεις ρωγμών, όπου η λάβα ρέει από μεγάλες ρωγμές στο φλοιό της γης.
Σημαντική σημείωση: Ενώ τα ηφαίστεια αποτελούν χαρακτηριστικό γνώρισμα των διαφορετικών ορίων, δεν είναι ο μόνος τύπος ηφαιστειακής δραστηριότητας. Τα συγκλίνοντα όρια πλάκας (όπου συγκρούονται οι πλάκες) παράγουν επίσης ηφαίστεια, καθώς και hotspots, τα οποία είναι περιοχές της ηφαιστειακής δραστηριότητας που δεν σχετίζονται με τα όρια των πλακών.
