Τα καυτά σημεία σχηματίζονται μόνο σε ωκεάνια κρούστα;
Εδώ είναι γιατί:
* Ωκεανικά hotspots: Αυτά είναι τα πιο κοινά και καλά μελετημένα. Δημιουργούν αλυσίδες ηφαιστειακών νησιών όπως η Χαβάη και οι αυτοκράτορες. Το μάγμα προέρχεται από βαθιά μέσα στο μανδύα, ανεβαίνοντας μέσα από ένα "plume" που χτυπά μέσα από την ωκεάνια πλάκα.
* Continental hotspots: Αυτά είναι λιγότερο συνηθισμένα αλλά ακόμα σημαντικά. Μπορούν να δημιουργήσουν μεγάλα ηφαιστειακά πεδία όπως το Yellowstone Caldera στις ΗΠΑ, ή ακόμα και οι αλυσίδες των ηφαιστείων σε μια ήπειρο όπως οι παγίδες Deccan στην Ινδία.
Βασικά σημεία:
* Plumes του μανδύα: Το κλειδί και για τους δύο τύπους καυτών σημείων είναι η παρουσία ενός πλυντηρίου μανδύα, μιας ανερχόμενης στήλης ζεστού, πυκνού υλικού από βαθιά μέσα στο μανδύα της Γης.
* Κίνηση πλάκας: Και στις δύο περιπτώσεις, η κίνηση των τεκτονικών πλακών σε ένα ακίνητο καυτό σημείο δημιουργεί τις γραμμικές αλυσίδες των ηφαιστείων.
* Ηφαιστειακά χαρακτηριστικά: Ενώ τα ωκεάνια καυτά σημεία τείνουν να δημιουργούν νησιά, τα ηπειρωτικά καυτά σημεία μπορούν να παράγουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, όπως:
* Μεγάλες Calderas: Αυτοί είναι τεράστιοι κρατήρες που σχηματίζονται από εκρηκτικές εκρήξεις.
* Ηφαιστειακά οροπέδια: Αυτές είναι τεράστιες περιοχές που καλύπτονται από ροές λάβας.
* Αλυσίδες ηφαιστείων: Αυτά μπορούν να σχηματιστούν μέσα σε μια ήπειρο, ακολουθώντας την κίνηση της πλάκας πάνω από το καυτό σημείο.
Έτσι, ενώ τα ωκεάνια καυτά σημεία είναι πιο εμφανή, τα καυτά σημεία δεν περιορίζονται στην ωκεάνια κρούστα. Μπορούν επίσης να διαμορφωθούν σε ηπειρωτική κρούστα και να δημιουργήσουν μια ποικιλία από εντυπωσιακά ηφαιστειακά χαρακτηριστικά.
