Γιατί θα ήταν πιο πιθανό να βρεθεί μια σπηλιά με ασβεστόλιθο από γρανίτη;
* Διαλυτότητα: Ο ασβεστόλιθος αποτελείται κυρίως από ανθρακικό ασβέστιο, το οποίο είναι διαλυτό σε ελαφρώς όξινο νερό. Αυτό σημαίνει ότι το βρόχινο νερό, το οποίο φυσικά γίνεται ελαφρώς όξινο, απορροφώντας το διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, μπορεί να διαλύσει τον ασβεστόλιθο με την πάροδο του χρόνου. Αυτή η διαδικασία διάλυσης δημιουργεί κοιλότητες, ρωγμές και τελικά σπηλιές. Ο γρανίτης, από την άλλη πλευρά, αποτελείται από ορυκτά όπως χαλαζία και άστριο, τα οποία είναι πολύ λιγότερο διαλυτά στο νερό.
* κατάγματα: Ενώ τόσο ο ασβεστόλιθος όσο και ο γρανίτης μπορούν να έχουν κατάγματα, ο ασβεστόλιθος τείνει να έχει πιο εκτεταμένα και διασυνδεδεμένα συστήματα θραύσης. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο ασβεστόλιθος συχνά σχηματίζεται σε στρώματα, και αυτά τα στρώματα μπορούν εύκολα να σπάσουν κατά μήκος των αεροσκαφών. Αυτά τα κατάγματα παρέχουν μονοπάτια για το νερό για να διεισδύσει στο βράχο και να διαλύσει περαιτέρω τον ασβεστόλιθο, δημιουργώντας σπηλιές.
* Χημικές αντιδράσεις: Η διάλυση του ασβεστόλιθου είναι μια συνεχιζόμενη διαδικασία. Καθώς το νερό διεισδύει μέσω του βράχου, αντιδρά με το ανθρακικό ασβέστιο, δημιουργώντας ανθρακικό οξύ. Αυτό το οξύ διαλύει περαιτέρω τον ασβεστόλιθο, επεκτείνοντας τις υπάρχουσες κοιλότητες και σχηματίζοντας νέες. Ο γρανίτης, από την άλλη πλευρά, δεν υποβάλλεται σε αυτό το είδος χημικής αντίδρασης με νερό.
* Karst Topography: Τα τοπία ασβεστόλιθου είναι γνωστά για την ξεχωριστή τοπογραφία Karst, που χαρακτηρίζονται από καταβόθρες, σπηλιές και υπόγεια συστήματα αποστράγγισης. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι άμεσα αποτελέσματα της διαδικασίας διάλυσης που εμφανίζεται στον ασβεστόλιθο.
Συνοπτικά, η διαλυτότητα του ασβεστόλιθου, τα συστήματα θραύσης και η τάση να σχηματίζουν τοπία karst καθιστούν πολύ πιο πιθανό να βρουν σπηλιές σε ασβεστόλιθο από ό, τι σε γρανίτη.
