Το μάγμα φαίνεται να ανεβαίνει κάτω από τις μέσες ωκεανικές κορυφογραμμές;
Εδώ είναι γιατί:
* τεκτονική πλάκας: Η κρούστα της γης χωρίζεται σε τεράστιες πλάκες που κινούνται συνεχώς. Στις ενδιάμεσες κορυφογραμμές, αυτές οι πλάκες κινούνται χωρισμένοι (αποκλίνουσες) μεταξύ τους.
* Διακυβέρνηση του μανδύα: Κάτω από το φλοιό είναι το μανδύα, ένα ζεστό, ημι-στερεό στρώμα. Τα ρεύματα μεταφοράς μέσα στο μανδύα οδηγούν την κίνηση των πλακών. Ως ζεστό, λιγότερο πυκνό υλικό αυξάνεται, φτάνει στην επιφάνεια στις μέσες ωκεανικές κορυφογραμμές.
* σχηματισμός μάγματος: Το αυξανόμενο υλικό του μανδύα, που ονομάζεται μάγμα, είναι λιγότερο πυκνό από το γύρω βράχο, προκαλώντας την αύξηση του περαιτέρω. Αυτό το μάγμα τελικά εκρήγνυται στην επιφάνεια, σχηματίζοντας νέα ωκεάνια κρούστα.
* Seafloor Spreading: Η συνεχής έκρηξη του μάγματος στις μέσες ωκεανικές κορυφογραμμές ωθεί τις πλάκες, δημιουργώντας νέο ωκεάνιο πάτωμα και επεκτείνοντας τη λεκάνη των ωκεανών.
στοιχεία:
* Ηφαιστειακή δραστηριότητα: Οι μέσες ωκεανικές κορυφογραμμές χαρακτηρίζονται από συνεχή ηφαιστειακή δραστηριότητα, με συχνές εκρήξεις και σχηματισμό νέων ηφαιστειακών νησιών.
* Μαγνητικές ανωμαλίες: Το μαγνητικό πεδίο της γης αναστρέφεται με την πάροδο του χρόνου και αυτές οι αναστροφές καταγράφονται στο νεοσυσταθέν ωκεάνιο πάτωμα. Το συμμετρικό πρότυπο αυτών των μαγνητικών ανωμαλιών σε κάθε πλευρά της κορυφογραμμής παρέχει ισχυρές ενδείξεις για τη διάδοση του θαλασσινού νερού.
* Ροή θερμότητας: Οι μέσες ωκεανικές κορυφογραμμές είναι περιοχές με υψηλή ροή θερμότητας, υποδεικνύοντας την άνοδο του καυτού μάγματος από το μανδύα.
Συμπέρασμα: Η άνοδος του μάγματος κάτω από τις μέσες ωκεανικές κορυφογραμμές είναι μια θεμελιώδη διαδικασία στην τεκτονική πλάκας και είναι υπεύθυνη για το σχηματισμό της νέας ωκεάνιας κρούστας και την επέκταση των ωκεανών.
