Ποια υποταγή της ωκεάνιας κρούστας κάτω από την Continental παράγει κατά κύριο λόγο ηφαιστειακή έκρηξη;
Εδώ είναι γιατί:
* Ζώνες υποβάθμισης: Όταν η ωκεάνια κρούστα (πυκνότητα) συγκρούεται με την ηπειρωτική κρούστα (λιγότερο πυκνή), η ωκεάνια πλάκα στρέφεται και ολισθαίνει κάτω από την ηπειρωτική πλάκα. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται υποβάθμιση.
* τήξη: Καθώς η ωκεάνια πλάκα κατεβαίνει, υποβάλλεται σε έντονη θερμότητα και πίεση. Το νερό που παγιδεύεται στα ορυκτά του ωκεανού κρούστα απελευθερώνεται, μειώνοντας το σημείο τήξης των γύρω βράχων του μανδύα. Αυτό οδηγεί στο σχηματισμό του μάγματος.
* σύνθεση μάγματος: Το μάγμα που παράγεται σε ζώνες υποβάθμισης είναι συνήθως andesitic στη σύνθεση. Είναι ενδιάμεσο σε περιεκτικότητα σε πυρίτιο, μεταξύ βασαλτικής (χαμηλής πυριτίας) και ριολιτικής (υψηλής πυριτίας). Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το μάγμα είναι ένα μείγμα λιωμένου υλικού μανδύα και των λιωμένων πετρωμάτων της υποταγμένης ωκεάνιας πλάκας.
* ΑΝΕΣΙΤΙΚΑ ΕΚΚΙΝΗΣΕΙΣ: Το Andesitic Magma τείνει να είναι πιο ιξώδες από το βασαλτικό μάγμα, καθιστώντας τις εκρήξεις πιο εκρηκτικές. Αυτές οι εκρήξεις συχνά παράγουν:
* σύνθετα ηφαίστεια (Stratovolcanoes): Τα ηφαίστεια σε σχήμα κώνου με εναλλασσόμενα στρώματα ροής λάβα και τέφρα.
* Πυροκλαστικές ροές: Ζεστά, ταχέως μεταβαλλόμενα μίγματα αερίου και ηφαιστειακών συντριμμιών.
* lahars: Λάσπες που προκλήθηκαν από ηφαιστειακές εκρήξεις.
Παραδείγματα ανδεστικών ηφαιστειακών εκρήξεων που προκύπτουν από υποβάθμιση:
* Mount Fuji (Ιαπωνία)
* Mount Vesuvius (Ιταλία)
* Mount St. Helens (ΗΠΑ)
Σημείωση: Ενώ οι ανδεστικές εκρήξεις είναι οι πιο συνηθισμένες, οι ζώνες υποπίεσης μπορούν επίσης να παράγουν άλλους τύπους ηφαιστειακών εκρήξεων, συμπεριλαμβανομένων των βασαλτικών εκρήξεων, ανάλογα με τις συγκεκριμένες γεωλογικές συνθήκες.
