Τι πιστεύετε ότι είναι η βάση των επιστημόνων στη διαίρεση της λιθόσφαιρας της γης σε διάφορα πιάτα;
Παρατηρητικά στοιχεία:
* όρια πλάκας:
* Mid-Ocean Ridges: Αυτές οι υποβρύχιες οροσειρές σημαίνουν περιοχές όπου σχηματίζεται νέα ωκεάνια κρούστα. Χαρακτηρίζονται από ηφαιστειακή δραστηριότητα, υδροθερμικές οπές και κοιλάδα Rift.
* Ζώνες υποβάθμισης: Αυτές οι περιοχές εμφανίζονται όπου μία πλάκα ολισθαίνει κάτω από την άλλη, προκαλώντας σεισμούς, ηφαίστεια και οροσειρές.
* Μετασχηματισμό σφαλμάτων: Αυτές είναι ζώνες όπου οι πλάκες γλιστρούν οριζόντια ο ένας τον άλλον, με αποτέλεσμα σεισμούς.
* Seafloor Spreading: Η ανακάλυψη των μέσων ωκεανών κορυφογραμμών και των μαγνητικών μοτίβων λωρίδας στο πάτωμα του ωκεανού παρείχε ισχυρές ενδείξεις για τη θεωρία της τεκτονικής πλάκας.
* Παγκόσμια διανομή σεισμών και ηφαιστείων: Η πλειοψηφία των σεισμών και των ηφαιστείων εμφανίζονται κατά μήκος των ορίων της πλάκας, υποστηρίζοντας περαιτέρω την ιδέα μιας κατακερματισμένης λιθόσφαιρας.
* Continental Drift: Η παρατήρηση της τοποθέτησης των ηπείρων, παρόμοια απολιθώματα που βρέθηκαν σε διαφορετικές ηπείρους και οι γεωλογικοί σχηματισμοί που ταιριάζουν στους ωκεανούς παρείχαν επίσης στοιχεία για την κίνηση των τεκτονικών πλακών.
Θεωρητική κατανόηση:
* ρεύματα μεταφοράς στο μανδύα: Η θερμότητα από τον πυρήνα της Γης οδηγεί τα ρεύματα μεταφοράς στο μανδύα, ένα στρώμα κάτω από τη λιθόσφαιρα. Αυτά τα ρεύματα λειτουργούν ως κινητήρια δύναμη για την κίνηση των πιάτων.
* αλληλεπιδράσεις πλάκας: Η κατανόηση των δυνάμεων που οδηγούν την κίνηση της πλάκας (π.χ., η ώθηση της κορυφογραμμής, η έλξη της πλάκας) και ο τρόπος με τον οποίο οι δυνάμεις αυτές αλληλεπιδρούν στα όρια της πλάκας βοηθούν στην εξήγηση των διαφόρων γεωλογικών φαινομένων που παρατηρούνται.
Συνοπτικά, οι επιστήμονες χωρίζουν τη λιθόσφαιρα της Γης σε πλάκες με βάση:
* Παρατηρητικά στοιχεία: Η παρουσία των ορίων της πλάκας, τα μοτίβα της θάλασσας και η κατανομή των σεισμών και των ηφαιστείων.
* Θεωρητική κατανόηση: Τα ρεύματα μεταφοράς στο μανδύα και η αλληλεπίδραση των δυνάμεων στα όρια των πλακών.
Αυτή η συνδυασμένη προσέγγιση έχει οδηγήσει σε μια ισχυρή θεωρία της τεκτονικής πλάκας, η οποία εξηγεί ένα ευρύ φάσμα γεωλογικών διεργασιών στη Γη.