Πού αγγίζουν οι ωκεανικές πλάκες στη Γη;

Οι ωκεανικές πλάκες δεν "αγγίζουν" με τον τρόπο που κάνουν οι γηπέδες. Αλληλεπιδρούν με δυναμικό τρόπο, συγκρούονται, τραβούν χωριστά και συρόμενα ο ένας τον άλλον. Ακολουθεί μια ανάλυση του τρόπου αλληλεπίδρασης:

* Διάφορα όρια: Αυτό είναι όπου οι πλάκες απομακρύνονται. Το μάγμα από το μανδύα ανεβαίνει στην επιφάνεια, δημιουργώντας νέα ωκεάνια κρούστα. Αυτό συμβαίνει στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών, οι οποίες είναι υποβρύχια οροσειρά. Παραδείγματα:Mid-Atlantic Ridge, Ανατολικός Ειρηνικός Άνοδος.

* Σύγκλητα όρια: Εδώ, οι πλάκες συγκρούονται.

* Ωκεανικά-Κυριακάντα: Όταν μια ωκεάνια πλάκα συγκρούεται με μια ηπειρωτική πλάκα, τα πυκνότερα ωκεάνια πλάκα υποβιβάζονται (διαφάνειες) κάτω από την ηπειρωτική πλάκα. Αυτό δημιουργεί ηφαιστειακά τόξα (όπως τα βουνά των Άνδεων) και τα βαθιά ωκεάνια τάφρους.

* Ωκεανικά-ωκεανικά: Όταν δύο ωκεάνια πλάκες συγκρούονται, το ένα υποβάλλεται κάτω από το άλλο, οδηγώντας στο σχηματισμό νησιών τόξων (όπως τα νησιά της Μαριάνας).

* Μετασχηματισμό όρια: Οι πλάκες γλιστρούν ο ένας τον άλλον οριζόντια. Αυτό δημιουργεί σεισμούς, αλλά δεν σχηματίζεται νέα κρούστα. Παραδείγματα:Σταμαπιασμός San Andreas στην Καλιφόρνια.

Συνοπτικά:

Οι ωκεανικές πλάκες "αγγίζουν" σε αυτά τα διάφορα όρια, αλλά η αλληλεπίδρασή τους είναι πολύ πιο περίπλοκη από την απλή επαφή. Είναι μια δυναμική διαδικασία που διαμορφώνει την επιφάνεια της Γης και συμβάλλει στη γεωλογική της δραστηριότητα.