Γιατί είναι οι περισσότεροι φελητικοί βράχοι πλουτονικοί;
* Υψηλή περιεκτικότητα σε διοξείδιο του πυριτίου: Οι φελητικοί βράχοι έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε πυρίτιο, γεγονός που τους καθιστά εξαιρετικά ιξώδη (παχύ). Αυτό το ιξώδες καθιστά δύσκολο για το μάγμα να ρέει εύκολα και να εκραγεί στην επιφάνεια. Αντ 'αυτού, το μάγμα τείνει να ψύχεται και να στερεοποιείται αργά υπόγεια, σχηματίζοντας μεγάλα, παρεμβατικά σώματα όπως ματαιοδοξίες και αποθέματα.
* Αργή ψύξη: Το βαθύ υπόγειο περιβάλλον όπου το φελλικό μάγμα δροσίζει είναι μονωμένο από τους γύρω βράχους. Αυτή η αργή ψύξη επιτρέπει την ανάπτυξη μεγάλων κρυστάλλων, ένα χαρακτηριστικό χαρακτηριστικό των πλουτονικών πετρωμάτων.
* Περιεχόμενο νερού: Τα φελικά μαγικά συχνά περιέχουν σημαντικές ποσότητες διαλυμένου νερού. Αυτός ο υδρατμός μπορεί να απελευθερωθεί κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ψύξης, καθιστώντας το μάγμα πιο εκρηκτικό. Ωστόσο, όσο πιο βαθιά είναι το μάγμα, τόσο μεγαλύτερη πίεση είναι κάτω, εμποδίζοντας το νερό να διαφεύγει εύκολα. Αυτό επιτρέπει στο μάγμα να κρυώσει αργά και να στερεοποιηθεί χωρίς εκρηκτικές εκρήξεις.
Εξαιρέσεις:
Ενώ οι περισσότεροι φελητικοί βράχοι είναι πλουτονικοί, υπάρχουν μερικές αξιοσημείωτες εξαιρέσεις:
* Ρυολίτης: Αυτός ο ηφαιστειακός βράχος είναι το εξαντλητικό ισοδύναμο του γρανίτη και σχηματίζεται από την ταχεία ψύξη της φελλικής λάβα.
* tuff: Αυτός ο ηφαιστειακός βράχος σχηματίζεται από τη συσσώρευση τέφρας και άλλα ηφαιστειακά συντρίμμια από εκρηκτικές εκρήξεις φελλικού μάγματος.
Έτσι, ενώ το φελλικό μάγμα μπορεί να εκραγεί, οι παράγοντες που περιγράφονται παραπάνω γενικά ευνοούν τον σχηματισμό πλουτονικών πετρωμάτων.
