Υπήρχαν λάσπες στην έκρηξη του Mount St Helens;
Εδώ είναι γιατί:
* Η ίδια η έκρηξη: Η έκρηξη του 1980 του Mount St. Helens ήταν μια πλευρική έκρηξη, η οποία έσφαξε ένα σημαντικό μέρος του βόρειου προσώπου του βουνού. Αυτό άφησε έναν τεράστιο κρατήρα γεμάτο με χαλαρό ηφαιστειακό υλικό.
* Λήψη χιονιού και πάγου: Η έκρηξη επίσης λειώθηκε τεράστιες ποσότητες χιονιού και πάγου στο ηφαίστειο, δημιουργώντας μια τεράστια ποσότητα νερού.
* ανάμειξη και ροή: Αυτό το νερό αναμειγνύεται με τα χαλαρά ηφαιστειακά συντρίμμια, δημιουργώντας μια παχιά, ταχέως μεταβαλλόμενη πολλή που είναι γνωστή ως Lahar (που είναι μια ηφαιστειακή λάσπη).
Επιδράσεις των λάσπης:
* Οι Lahars από το Mount St. Helens ταξίδεψαν κάτω από τις κοιλάδες του ποταμού, καταστρέφοντας τα πάντα στο μονοπάτι τους.
* Έφτασαν μέχρι τον ποταμό της Κολούμπια, προκαλώντας σημαντική ζημιά στην υποδομή και επηρεάζοντας το περιβάλλον.
* Οι λάσπες συνέβαλαν στην τεράστια καταστροφή που προκλήθηκε από την έκρηξη, υπογραμμίζοντας την καταστροφική δύναμη της ηφαιστειακής δραστηριότητας.
Σημαντική σημείωση: Ενώ η έκρηξη του 1980 είναι πιο διάσημη για τους lahars, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι οι λάσπες είναι ένας κοινός κίνδυνος που συνδέεται με τις ηφαιστειακές εκρήξεις. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε περιοχές με χιόνι και πάγο ή όπου τα ηφαίστεια έχουν ιστορικό παραγωγής μεγάλων ποσοτήτων χαλαρών συντριμμιών.
