Πώς οργανώνονται απολιθώματα στο απολιθωμένο αρχείο;
1. Στρωματογραφία:
* Νόμος της υπέρθεσης: Αυτός ο θεμελιώδης νόμος δηλώνει ότι σε ανενόχλητα στρώματα βράχου, τα παλαιότερα στρώματα βρίσκονται στο κάτω μέρος και τα νεότερα στρώματα στην κορυφή. Αυτό παρέχει μια σχετική χρονική κλίμακα για απολιθώματα, με εκείνα που βρίσκονται σε χαμηλότερα στρώματα να είναι παλαιότερα από αυτά σε υψηλότερα στρώματα.
* Biostratigraphy: Αυτό χρησιμοποιεί την παρουσία ή την απουσία ειδικών απολιθωμάτων για να συσχετίσει στρώματα βράχου σε διαφορετικές θέσεις. Ορισμένα απολιθώματα, που ονομάζονται ευρετήρια απολιθώματα , είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για το σκοπό αυτό λόγω της σύντομης χρονικής διάλυσης και της ευρείας γεωγραφικής κατανομής.
2. Εξελικτικές σχέσεις:
* Φυλογενία: Αυτή είναι η μελέτη των εξελικτικών σχέσεων μεταξύ των οργανισμών. Τα απολιθωμένα στοιχεία βοηθούν στην ανασυγκρότηση της εξελικτικής ιστορίας της ζωής, δείχνοντας πώς τα διαφορετικά είδη έχουν κατεβεί από τους κοινούς προγόνους.
* Cladistics: Αυτή είναι μια μέθοδος ταξινόμησης των οργανισμών που βασίζονται σε κοινόχρηστα χαρακτηριστικά που προέρχονται. Τα απολιθώματα διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στον εντοπισμό αυτών των χαρακτηριστικών και στη δημιουργία σχέσεων μεταξύ των ειδών.
Συνολικά, το αρχείο απολιθωμάτων οργανώνεται με ιεραρχικό τρόπο:
1. eons: Οι μεγαλύτερες μονάδες γεωλογικού χρόνου, που αντιπροσωπεύουν τεράστιες περιόδους της ιστορίας της Γης (π.χ. Precambrian, Phanerozoic).
2. ERAS: Υποδιαιρέσεις των αιώνων, που χαρακτηρίζονται από σημαντικά γεωλογικά ή βιολογικά γεγονότα (π.χ. Παλαιοζωικό, Μεσοζωικό, Κενζοϊκό).
3. Περίοδοι: Υποδιαιρέσεις των εποχών, που ορίζονται από συγκεκριμένα ορυκτά συγκροτήματα και γεωλογικά γεγονότα (π.χ. Cambrian, Jurassic, Quaternary).
4. εποχές: Οι υποδιαιρέσεις περιόδων, που αντιπροσωπεύουν μικρότερες χρονικές διαστάσεις (π.χ. Paleocene, Eocene, Oligocene).
Παράδειγμα:
Ένα απολιθωμένο τριλοβίτη που βρέθηκε σε ένα στρώμα βράχου κάτω από ένα στρώμα που περιέχει απολιθώματα δεινοσαύρων θα θεωρείται παλαιότερο από τα απολιθώματα των δεινοσαύρων, με βάση το νόμο της υπέρθεσης. Περαιτέρω ανάλυση μπορεί να δείξει ότι το τριλοβίτη ανήκει σε ένα συγκεκριμένο γένος ή είδος, επιτρέποντας μια πιο ακριβή χρονολόγηση και σύγκριση με άλλα απολιθώματα.
Σημείωση: Το απολιθωμένο αρχείο είναι ελλιπές και προκατειλημμένο προς τους οργανισμούς με σκληρά μέρη και όσους ζουν σε περιβάλλοντα ευνοϊκά για απολιθωμένο. Παρ 'όλα αυτά, παραμένει ένα ισχυρό εργαλείο για την κατανόηση της ιστορίας της ζωής στη γη και της εξέλιξής της.
