Τι πιστεύει ο γεωλόγος είναι η κινητήρια δύναμη για το δάπεδο της θάλασσας;
* ρεύματα μεταφοράς: Το μανδύα της Γης είναι ένα στρώμα ζεστού, ημι-στερεού βράχου. Η θερμότητα από τον πυρήνα της Γης δημιουργεί ρεύματα μεταφοράς μέσα σε αυτό το στρώμα. Θερμότερο, λιγότερο πυκνό υλικό αυξάνεται, ενώ πιο δροσερό, πυκνότερο υλικό βυθίζεται.
* Mid-Ocean Ridges: Αυτές οι υποβρύχια οροσειρά σηματοδοτούν τα όρια όπου σχηματίζονται νέα ωκεάνια κρούστα.
* Διάφορα όρια πλάκας: Στις κορυφογραμμές στα μέσα του ωκεανού, οι τεκτονικές πλάκες κινούνται χωρισμένοι (Diverge).
* Magma Upwelling: Καθώς οι πλάκες απομακρύνονται, ο χώρος που δημιουργήθηκε επιτρέπει στο μάγμα από το μανδύα να ανεβαίνει και να εκραγεί, δημιουργώντας νέα ωκεάνια κρούστα. Αυτή η διαδικασία είναι γνωστή ως Seafloor Spreading .
* Θαλάσσια διάδοση και κίνηση πλάκας: Η συνεχής δημιουργία νέας ωκεάνιας κρούστας στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών ωθεί την παλαιότερη κρούστα μακριά από την κορυφογραμμή, προκαλώντας την κίνηση των πλακών. Αυτό το κίνημα είναι υπεύθυνο για την Continental Drift και άλλες τεκτονικές δραστηριότητες.
Συνοπτικά, η θερμότητα από τον πυρήνα της γης οδηγεί τα ρεύματα μεταφοράς στο μανδύα, τα οποία με τη σειρά τους τραβούν τις τεκτονικές πλάκες στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών, επιτρέποντας στο μάγμα να σηκωθεί και να δημιουργήσει νέα ωκεάνια κρούστα, με αποτέλεσμα τη διάδοση της θάλασσας.
