Ποιο είναι το όριο όταν δύο τεκτονικές πλάκες χωρίζονται μεταξύ τους;
Ακολουθούν ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά των αποκλινόμενων ορίων πλάκας:
* Seafloor Spreading: Αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος αποκλίνουσας ορίων. Εδώ, η νέα ωκεάνια κρούστα σχηματίζεται καθώς το μάγμα αυξάνεται από το μανδύα και στερεοποιείται. Αυτή η διαδικασία σπρώχνει τις πλάκες, δημιουργώντας τις κορυφογραμμές μεσαία ωκεανών και τις κοιλάδες του Rift.
* Volcanism: Τα αποκλίνοντα όρια συχνά συνδέονται με ηφαιστειακή δραστηριότητα, καθώς το μάγμα αυξάνεται στην επιφάνεια. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει υποβρύχια ηφαίστεια, υποβρύχια βουνά, ακόμη και νησιωτικά τόξα.
* σεισμοί: Οι σεισμοί είναι συνηθισμένοι κατά μήκος των αποκλινόμενων ορίων, καθώς οι πλάκες απομακρύνονται και δημιουργούν τριβή. Αυτοί οι σεισμοί είναι γενικά λιγότερο ισχυροί από εκείνους που βρίσκονται σε σύγκλιση των ορίων.
* Σχηματισμός νέων κρούστας: Καθώς οι πλάκες κινούνται χωριστά, η νέα κρούστα δημιουργείται συνεχώς στο διαφορετικό όριο. Αυτό είναι ένα βασικό μέρος του κύκλου της γης.
Παραδείγματα αποκλίνουσων ορίων πλάκας:
* Mid-Atlantic Ridge: Μια μεγάλη υποβρύχια οροσειρά που τρέχει κάτω από το κέντρο του Ατλαντικού Ωκεανού.
* Ανατολική Αφρικανική Rift Valley: Μια σειρά από κοιλάδες και ηφαίστεια στην Ανατολική Αφρική, όπου η αφρικανική πλάκα χωρίζει.
* Ισλανδία: Ένα νησιωτικό έθνος που βρίσκεται στη μέση Ατλαντική κορυφογραμμή, όπου οι πλάκες της Βόρειας Αμερικής και της Ευρασίας αποκλίνουν.
Η κατανόηση των αποκλινόμενων ορίων της πλάκας είναι απαραίτητη για την κατανόηση των γεωλογικών διεργασιών της Γης και του σχηματισμού διαφόρων μορφών και χαρακτηριστικών.
