Γιατί ο Rutherford χρησιμοποίησε σωματίδια άλφα και όχι ηλεκτρόνια για τη διασπορά του;

Ο Rutherford επέλεξε σωματίδια άλφα για το πείραμα σκέδασης λόγω των συγκεκριμένων ιδιοτήτων τους:

* Υψηλή μάζα και χρέωση: Τα σωματίδια άλφα είναι σχετικά βαριά (αποτελούμενα από δύο πρωτόνια και δύο νετρόνια) και φέρουν θετικό φορτίο. Αυτό τους καθιστά πιο πιθανό να αλληλεπιδρούν με το θετικό φορτίο του πυρήνα και να εκτρέψουν σημαντικά. Τα ηλεκτρόνια, που είναι πολύ ελαφρύτερα και φέρουν αρνητικό φορτίο, θα ήταν πολύ λιγότερο πιθανό να εκτρέπονται από τον πυρήνα.

* Power Invetration: Τα σωματίδια άλφα μπορούν να διεισδύσουν σε λεπτά υλικά όπως το χρυσό φύλλο, επιτρέποντάς τους να αλληλεπιδρούν με τα άτομα μέσα στο φύλλο. Αυτή η διείσδυση είναι απαραίτητη για να λειτουργήσει το πείραμα.

* Εύκολα διαθέσιμα: Τα σωματίδια άλφα ήταν άμεσα διαθέσιμα από φυσικές ραδιενεργές πηγές όπως το Radium, το οποίο είχε πρόσβαση ο Rutherford.

Ακολουθεί μια κατανομή του γιατί τα ηλεκτρόνια δεν ήταν καλή επιλογή:

* ελαφριά μάζα και αδύναμη φόρτιση: Τα ηλεκτρόνια είναι πολύ ελαφρύτερα από τα σωματίδια άλφα και το αρνητικό τους φορτίο είναι ασθενέστερο. Αυτό σημαίνει ότι είναι λιγότερο πιθανό να εκτρέπονται από τον θετικά φορτισμένο πυρήνα, καθιστώντας τους λιγότερο χρήσιμους για τη μελέτη της δομής των ατόμων.

* δύσκολο να ανιχνευθεί: Τα ηλεκτρόνια είναι πολύ πιο δύσκολο να ανιχνευθούν από τα σωματίδια άλφα λόγω του μικρού μεγέθους και της χαμηλής μάζας τους.

Συνοπτικά, οι ιδιότητες των σωματιδίων άλφα, δηλαδή η υψηλή τους μάζα, η φόρτιση και η διεισδυτική ισχύς τους, τα καθιστούσαν ιδανικά για το πρωτοποριακό πείραμα διασκορπισμένης σκέδασης του Rutherford, που οδήγησε στην ανακάλυψη του πυρήνα.