Ποια θεωρία περιγράφει την κίνηση των πλακών οδήγησης;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* τεκτονική πλάκας: Αυτή η θεωρία δηλώνει ότι το εξωτερικό στρώμα της Γης (η λιθόσφαιρα) αποτελείται από μεγάλες, άκαμπτες πλάκες που κινούνται και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
* Προμηθευτικές δυνάμεις: Η κίνηση αυτών των πλακών οδηγείται από δύο κύριες δυνάμεις:
* ρεύματα μεταφοράς: Ο μανδύας της Γης (το στρώμα κάτω από το φλοιό) βρίσκεται συνεχώς σε κίνηση λόγω θερμότητας από τον πυρήνα της Γης. Αυτό δημιουργεί ρεύματα μεταφοράς, όπως το βραστό νερό σε μια κατσαρόλα. Θερμότερο, λιγότερο πυκνό υλικό αυξάνεται, ενώ πιο δροσερό, πυκνότερο υλικό βυθίζεται. Αυτά τα ρεύματα σύρουν τις πλάκες μαζί τους.
* Πλάβη: Όταν οι ωκεανικές πλάκες συγκρούονται με ηπειρωτικές πλάκες, τα πυκνότερα ωκεανικά πλάκα υποβιβαστά (καταδύσεις) κάτω από την ηπειρωτική πλάκα. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί μια δύναμη που τραβάει το υπόλοιπο της πλάκας κάτω, γνωστή ως έλξη πλάκας.
Βασικές έννοιες:
* όρια πλάκας: Οι περιοχές όπου αλληλεπιδρούν οι πλάκες ονομάζονται όρια πλάκας.
* Τύποι ορίων πλάκας:
* Διάφορα όρια: Οι πλάκες μετακινούνται, δημιουργώντας νέα κρούστα (π.χ., μεσαίες κορυφογραμμές).
* Σύγκλητα όρια: Οι πλάκες συγκρούονται, με αποτέλεσμα οροσειρές, ηφαίστεια και σεισμούς (π.χ. τα βουνά των Άνδεων).
* Μετασχηματισμό όρια: Οι πλάκες ολισθαίνουν ο ένας τον άλλον οριζόντια, προκαλώντας σεισμούς (π.χ. το σφάλμα του San Andreas).
στοιχεία για την τεκτονική πλάκας:
* Διανομή απολιθωμάτων: Παρόμοια απολιθώματα που βρέθηκαν σε διαφορετικές ηπείρους υποδηλώνουν ότι κάποτε συνδέονταν.
* Seafloor Spreading: Η ηλικία των πετρωμάτων στο πάτωμα του ωκεανού αυξάνεται μακριά από τις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών, υποστηρίζοντας την ιδέα της εξάπλωσης.
* Μαγνητικές λωρίδες: Τα εναλλασσόμενα μαγνητικά πρότυπα στο θαλασσινό νερό παρέχουν στοιχεία για την κίνηση των πιάτων και τις αναστροφές στο μαγνητικό πεδίο της Γης.
* σεισμός και διανομή ηφαιστείου: Η πλειοψηφία των σεισμών και των ηφαιστείων εμφανίζονται κατά μήκος των ορίων της πλάκας.
Η Tectonics Plate είναι μια θεμελιώδη θεωρία στη γεωλογία, εξηγώντας πολλά γεωλογικά φαινόμενα όπως σεισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις, σχηματισμό βουνών και διανομή ηπείρων.