Σύμφωνα με τη φυσική ποιος είναι ο ορισμός της ελαστικότητας;

Στη φυσική, ελαστικότητα αναφέρεται στην ικανότητα ενός υλικού να ανακτήσει το αρχικό του σχήμα και μέγεθος αφού υποβλήθηκε σε μια δύναμη παραμόρφωσης. Είναι μια ιδιότητα υλικών που περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνονται στο άγχος και την καταπόνηση.

Εδώ είναι μια κατανομή:

* άγχος: Η δύναμη ανά περιοχή μονάδας που ενεργεί σε υλικό.

* στέλεχος: Την παραμόρφωση ενός υλικού σε απόκριση στο στρες.

Ένα απόλυτα ελαστικό υλικό θα παραμορφωθεί κάτω από το άγχος και θα επέστρεφε εντελώς στο αρχικό του σχήμα όταν αφαιρείται το άγχος. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, κανένα υλικό δεν είναι απόλυτα ελαστικό. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι ελαστικότητας:

* Γραμμική ελαστικότητα: Αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος ελαστικότητας και ισχύει για μικρές παραμορφώσεις. Το υλικό υπακούει στον νόμο του Hooke, πράγμα που σημαίνει ότι το στέλεχος είναι ανάλογο του στρες.

* Μη γραμμική ελαστικότητα: Αυτό ισχύει για μεγαλύτερες παραμορφώσεις όπου η σχέση μεταξύ στρες και καταπόνησης δεν είναι γραμμική.

Βασικά σημεία για την ελαστικότητα:

* ελαστικό όριο: Η μέγιστη τάση που μπορεί να αντέξει ένα υλικό πριν από τη μόνιμη παραμόρφωση.

* Συντηρητή Young: Ένα μέτρο της ακαμψίας ενός υλικού, που αντιπροσωπεύει την αναλογία του στρες προς την πίεση στην ελαστική περιοχή.

* Elastic Pownal Energy: Η ενέργεια που αποθηκεύεται σε παραμορφωμένο ελαστικό υλικό, το οποίο απελευθερώνεται όταν το υλικό επιστρέφει στο αρχικό του σχήμα.

Παραδείγματα ελαστικών υλικών:

* Λαστιχένιες ζώνες

* Springs

* Χάλυβα (μέσα στο ελαστικό του όριο)

* Ορισμένα πολυμερή

Είναι σημαντικό να σημειώσετε:

* Όλα τα υλικά έχουν ελαστικό όριο. Πέρα από αυτό το όριο, το υλικό θα βιώσει μόνιμη παραμόρφωση ή ακόμα και κάταγμα.

* Η ελαστικότητα ενός υλικού μπορεί να επηρεαστεί από παράγοντες όπως η θερμοκρασία, ο ρυθμός φόρτωσης και η παρουσία ακαθαρσιών.