Πώς το Galileo χρησιμοποίησε ένα πείραμα σκέψης της μπάλας στη ράμπα για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ένα αντικείμενο θα παραμείνει σε συνεχή κίνηση εάν δεν το ενήργησε καθαρό froce;
Δείτε πώς λειτουργεί:
1. Φανταστείτε μια μπάλα που κυλεί μια ράμπα. Η μπάλα επιταχύνει, κερδίζοντας ταχύτητα καθώς μειώνεται.
2. Τώρα, φανταστείτε ότι η ράμπα γίνεται λιγότερο απότομη. Καθώς η ράμπα ισοπεδώνει, η επιτάχυνση της μπάλας μειώνεται.
3. Εάν η ράμπα ήταν απόλυτα επίπεδη (χωρίς κλίση), η μπάλα δεν θα επιταχύνει πλέον. Θα συνεχίσει να κυλεί με σταθερή ταχύτητα.
Εδώ έρχεται η βασική διορατικότητα:
Ο Γαλιλαίος υποστήριξε ότι, ελλείψει τριβής ή άλλων δυνάμεων, η μπάλα θα συνεχίσει να κινείται για πάντα με αυτή τη σταθερή ταχύτητα. Κατάλαβε ότι η ίδια η κίνηση δεν είναι δύναμη, αλλά μια κατάσταση ύπαρξης.
Βασικά σημεία για το πείραμα σκέψης του Galileo:
* Ήταν ένα πείραμα σκέψης, όχι ένα πραγματικό πείραμα. Δεν μπορούσε να επιτύχει μια τέλεια επίπεδη επιφάνεια χωρίς τριβή, και ήταν δύσκολο να μετρηθεί η ταχύτητα με ακρίβεια στην εποχή του.
* αμφισβήτησε την επικρατούσα Αριστοτελική άποψη. Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι τα αντικείμενα χρειάζονται μια συνεχή δύναμη για να διατηρήσουν την πρότασή τους. Το πείραμα και η συλλογιστική του Galileo πρότειναν το αντίθετο.
* έθεσε το θεμέλιο για τον πρώτο νόμο της κίνησης του Νεύτωνα. Ο πρώτος νόμος του Νεύτωνα δηλώνει ότι ένα αντικείμενο σε ηρεμία παραμένει σε κατάσταση ηρεμίας και ένα αντικείμενο σε κίνηση παραμένει σε κίνηση με την ίδια ταχύτητα και προς την ίδια κατεύθυνση, εκτός εάν ενεργεί από μια δύναμη.
Συνοπτικά, το πείραμα ράμπας του Galileo, αν και δεν ήταν άμεση απόδειξη της έννοιας, τον βοήθησε να λόγο για τη φύση της κίνησης και να αμφισβητήσει τις επικρατούσες ιδέες της εποχής του. Αυτό άνοιξε το δρόμο για την κατανόησή μας για την αδράνεια και τους νόμους της κίνησης.
