Τι είναι μια διαμοριακή δύναμη;

Μια διαμοριακή δύναμη (ΔΝΤ) είναι ένας τύπος δύναμης που υπάρχει μεταξύ των μορίων. Αυτές οι δυνάμεις είναι πολύ πιο αδύναμες από τις ενδομοριακές δυνάμεις που συγκρατούν τα άτομα μαζί μέσα σε ένα μόριο, αλλά εξακολουθούν να είναι σημαντικές επειδή επηρεάζουν τις φυσικές ιδιότητες της ύλης, όπως το σημείο τήξης, το σημείο βρασμού και το ιξώδες.

Εδώ είναι μια κατανομή:

Τι κάνουν:

* επηρεάζουν τις φυσικές ιδιότητες: Το IMFS καθορίζει πόσο εύκολα μπορεί να λιώσει, να βράσει ή να εξατμιστεί μια ουσία. Επίσης, επηρεάζουν το ιξώδες μιας ουσίας (αντίσταση στη ροή) και την ικανότητά του να διαλύεται σε άλλες ουσίες.

* Κρατήστε τα μόρια μαζί: Αν και δεν είναι τόσο ισχυροί όσο οι δεσμοί μέσα σε ένα μόριο, τα ΔΜΣ είναι υπεύθυνα για τη συγκράτηση των μορίων μαζί σε υγρά και στερεά.

Τύποι διαμοριακών δυνάμεων:

1. Δέσμευση υδρογόνου: Ο ισχυρότερος τύπος του ΔΝΤ, που εμφανίζεται όταν ένα άτομο υδρογόνου συνδέεται με ένα πολύ ηλεκτροαρνητικό άτομο όπως το οξυγόνο, το άζωτο ή το φθόριο. Αυτοί οι δεσμοί δημιουργούν μια ισχυρή αλληλεπίδραση διπολικού-διπόλης.

2. αλληλεπιδράσεις διπόλης διπόλης:Εμφανίζονται μεταξύ πολικών μορίων που έχουν μόνιμα δίπολα λόγω της ανομοιόμορφης κοινής χρήσης των ηλεκτρονίων.

3. Δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου (LDF): Παρουσιάζονται σε όλα τα μόρια, ακόμη και μη πολικά. Προκύπτουν από προσωρινές, προκληθείσες διπόλες που συμβαίνουν λόγω της κίνησης των ηλεκτρονίων. Τα LDF είναι γενικά ασθενέστερα από τις αλληλεπιδράσεις διπολικής διπόλης.

4. αλληλεπιδράσεις ιόντων-διπόλης: Εμφανίζονται μεταξύ ενός ιόντος και ενός πολικού μορίου. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις είναι σημαντικές σε λύσεις όπου τα άλατα διαλύονται σε πολικούς διαλύτες όπως το νερό.

Βασικά σημεία:

* δύναμη: Η αντοχή του ΔΝΤ γενικά αυξάνεται με την αύξηση της πολικότητας και τη μείωση της απόστασης μεταξύ των μορίων.

* σημείο βρασμού: Οι ουσίες με ισχυρότερα ΔΝΤ έχουν υψηλότερα σημεία βρασμού, επειδή απαιτείται περισσότερη ενέργεια για να ξεπεραστούν οι δυνάμεις που συγκρατούν τα μόρια μαζί.

* Διαλυτότητα: Παρόμοια ΔΝΤ μεταξύ διαλυμένης ουσίας και διαλύτη μόρια προάγουν τη διαλυτότητα. Για παράδειγμα, οι πολικές ουσίες διαλύονται καλά σε πολικούς διαλύτες λόγω αλληλεπιδράσεων σύνδεσης υδρογόνου.

Παραδείγματα:

* νερό: Η δέσμευση υδρογόνου είναι το πρωτογενές ΔΝΤ στο νερό, οδηγώντας στο σχετικά υψηλό σημείο βρασμού και την ικανότητά του να διαλύει πολλές πολικές ενώσεις.

* μεθάνιο (CH4): Το μεθάνιο είναι μη πολικό, έτσι ώστε τα μόνα του ΔΝΤ είναι αδύναμες δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου. Αυτό εξηγεί το χαμηλό σημείο βρασμού του.

Η κατανόηση των διαμοριακών δυνάμεων είναι ζωτικής σημασίας για την εξήγηση πολλών φυσικών ιδιοτήτων της ύλης και για την πρόβλεψη του τρόπου με τον οποίο οι ουσίες θα συμπεριφέρονται σε διαφορετικά περιβάλλοντα.