Τι μπορείτε να πείτε για τη σχετική δύναμη των διαμοριακών δυνάμεων σε δύο ενώσεις;
1. Τύπος ΔΝΤ:
* δεσμός υδρογόνου: Ο ισχυρότερος τύπος του ΔΝΤ, που σχηματίζεται μεταξύ ενός ατόμου υδρογόνου που συνδέεται με ένα πολύ ηλεκτροαρνητικό άτομο (Ο, Ν ή F) και ένα μοναδικό ζεύγος ηλεκτρονίων σε ένα άλλο ηλεκτροαρνητικό άτομο.
* αλληλεπιδράσεις διπόλης-διπόλης: Εμφανίζονται μεταξύ πολικών μορίων λόγω των μόνιμων διπόλων που κατέχουν.
* Δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου (LDF): Παρουσιάζονται σε όλα τα μόρια, που προκύπτουν από προσωρινές διακυμάνσεις της κατανομής ηλεκτρονίων που δημιουργούν προσωρινά δίπολα. Η ισχύς LDF αυξάνεται με μοριακό μέγεθος και επιφάνεια.
* αλληλεπιδράσεις ιόντων-διπόλης: Εμφανίζονται μεταξύ ιόντων και πολικών μορίων.
2. Μοριακή δομή:
* Σχήμα: Τα γραμμικά μόρια έχουν ισχυρότερα LDF από τα διακλαδισμένα μόρια λόγω μεγαλύτερης επιφάνειας.
* πολικότητα: Τα πολικά μόρια έχουν ισχυρότερα ΔΝΤ από τα μη πολωτικά μόρια λόγω των αλληλεπιδράσεων διπολικής-διπόλης.
* Μέγεθος: Τα μεγαλύτερα μόρια έχουν ισχυρότερη LDF λόγω αυξημένου μεγέθους και πολωυσιμότητας του νέφους ηλεκτρονίων.
3. Μοριακό βάρος:
* Τα βαρύτερα μόρια έχουν γενικά ισχυρότερη LDF λόγω του αυξημένου μεγέθους του νέφους ηλεκτρονίων.
Εδώ είναι μια γενική κατευθυντήρια γραμμή για τη σύγκριση του ΔΝΤ:
* Δέσμευση υδρογόνου> Διπολικές δυνάμεις του Λονδίνου
Παράδειγμα:
* νερό (H2O) έναντι μεθάνιο (CH4): Το νερό έχει δεσμό υδρογόνου λόγω της παρουσίας δεσμών Ο-Η, ενώ το μεθάνιο έχει μόνο LDF. Ως εκ τούτου, το νερό έχει ισχυρότερα IMF και υψηλότερο σημείο βρασμού.
Για να συγκρίνετε αποτελεσματικά τη σχετική αντοχή του ΔΝΤ σε δύο ενώσεις, ακολουθήστε αυτά τα βήματα:
1. Προσδιορίστε το κυρίαρχο ΔΝΤ σε κάθε ένωση.
2. Εξετάστε τη μοριακή δομή και το μέγεθος κάθε ένωσης.
3. Συγκρίνετε τη δύναμη του ΔΝΤ με βάση τους παράγοντες που αναφέρονται παραπάνω.
Θυμηθείτε:
* Τα ισχυρότερα ΔΜΣ οδηγούν σε υψηλότερα σημεία τήξης, σημεία βρασμού και ενθαλπία εξάτμισης.
* Όσο πιο πολικό και μεγαλύτερο είναι ένα μόριο, τόσο ισχυρότερο είναι το IMF του είναι πιθανό να είναι.
Με την ανάλυση αυτών των παραγόντων, μπορείτε να κάνετε τεκμηριωμένες συγκρίσεις σχετικά με τη σχετική δύναμη των διαμοριακών δυνάμεων σε διαφορετικές ενώσεις.
