Ποια στοιχεία έχουν οι επιστήμονες ότι τα αδρανή αέρια δεν είναι εντελώς αδρανή;
1. Σχηματισμός ενώσεων:
* ενώσεις Xenon: Στη δεκαετία του 1960, ο Neil Bartlett συνθέτει την πρώτη ένωση ενός ευγενή αέριο, xeptf 6 . Αυτή η ανακάλυψη άνοιξε την πόρτα σε ένα νέο πεδίο χημείας, οδηγώντας στο σχηματισμό πολυάριθμων ενώσεων Xenon, όπως το xeo 2 , Xeo
* ενώσεις Krypton: Οι ενώσεις που περιέχουν Krypton έχουν επίσης συντεθεί, όπως το KRF 2 και kro
* ενώσεις ραδονίου: Το Radon είναι γνωστό ότι σχηματίζει μερικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένου του διφθοριούχου ραδονίου (RNF 2 ).
2. Ενθαρρυντικές αντιδράσεις κατάστασης:
* Λέιζερ excimer: Τα αδρανή αέρια μπορούν να ενθουσιαστούν σε υψηλότερες ενεργειακές καταστάσεις, σχηματίζοντας διεγερμένα διμερή που ονομάζονται "excimers". Αυτοί οι excimers μπορούν να συμμετάσχουν σε χημικές αντιδράσεις, οδηγώντας στη δημιουργία λέιζερ όπως το Laser Excimer Argon Fluoride (ARF) που χρησιμοποιείται στην κατασκευή ημιαγωγών.
* Χημεία πλάσματος: Όταν τα αδρανή αέρια εκτίθενται σε περιβάλλοντα υψηλής ενέργειας όπως πλάσματα, μπορούν να γίνουν ιονισμένα και να συμμετέχουν σε διάφορες χημικές αντιδράσεις. Αυτό χρησιμοποιείται σε διαδικασίες όπως η χάραξη πλάσματος και η εναπόθεση.
3. Αδύναμες αλληλεπιδράσεις:
* αλληλεπιδράσεις van der waals: Τα αδρανή αέρια μπορούν ακόμα να αλληλεπιδρούν ασθενώς μεταξύ τους μέσω δυνάμεων van der Waals, οδηγώντας στην υγροποίησή τους και στερεοποίησή τους σε χαμηλές θερμοκρασίες.
* ενυδατώματα clathrate: Τα αδρανή αέρια μπορούν να σχηματίσουν ενυδατώσεις clathrate, όπου τα μόρια αερίου παγιδεύονται μέσα σε μια δομή τύπου κλουβιού που σχηματίζεται από μόρια νερού.
4. Πυρηνικές αντιδράσεις:
* Ραδιενεργή αποσύνθεση: Ορισμένα αδρανή αέρια, όπως το Radon, είναι ραδιενεργά και υποβάλλονται σε πυρηνική αποσύνθεση, απελευθερώνοντας ενέργεια και μετατρέποντας σε άλλα στοιχεία.
Συμπερασματικά:
Ενώ τα αδρανή αέρια είναι γενικά μη αντιδραστικά, οι επιστήμονες έχουν αποδείξει ότι μπορούν να συμμετάσχουν σε διάφορες χημικές αντιδράσεις υπό συγκεκριμένες συνθήκες, αποδεικνύοντας την μη απωθητική τους αδράνεια. Αυτή η γνώση έχει επεκτείνει την κατανόηση της χημείας και οδήγησε στην ανάπτυξη διαφόρων τεχνολογιών.