Πώς υπολογίζεται η ατομική μάζα;
1. Ισότοπα:
* Τα άτομα του ίδιου στοιχείου μπορούν να έχουν διαφορετικούς αριθμούς νετρονίων. Αυτές οι παραλλαγές ονομάζονται ισότοπα.
* Κάθε ισότοπος έχει μια συγκεκριμένη μάζα, η οποία καθορίζεται από το άθροισμα των πρωτονίων και των νετρονίων στον πυρήνα του.
2. Σχετική αφθονία:
* Τα ισότοπα ενός στοιχείου δεν υπάρχουν σε ίσες ποσότητες στη φύση. Κάθε ισότοπος έχει μια συγκεκριμένη σχετική αφθονία, που σημαίνει το ποσοστό της εμφάνισής του σε σύγκριση με άλλα ισότοπα αυτού του στοιχείου.
3. Σταθμισμένος μέσος όρος:
* Για να υπολογίσουμε την ατομική μάζα, παίρνουμε έναν σταθμισμένο μέσο όρο των μαζών όλων των ισότοπων. Αυτό σημαίνει ότι πολλαπλασιάζουμε τη μάζα κάθε ισότοπου από τη σχετική αφθονία του και στη συνέχεια συνοψίζει τα αποτελέσματα.
Παράδειγμα:
Ας πάρουμε το χλώριο (CL) ως παράδειγμα:
* Το χλώριο έχει δύο σημαντικά ισότοπα:
* Χλώριο-35 (35cl):μάζα =34.9689 AMU, αφθονία =75,77%
* Χλώριο-37 (37cl):μάζα =36.9659 AMU, αφθονία =24,23%
Υπολογισμός:
Ατομική μάζα χλωρίου =(34.9689 AMU * 0.7577) + (36.9659 AMU * 0.2423) =35.45 AMU
Συνοπτικά:
Η ατομική μάζα ενός στοιχείου δεν είναι απλώς η μάζα του πιο άφθονου ισότοπου, αλλά ένας σταθμισμένος μέσος όρος των μαζών όλων των ισοτόπων, λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές αφθονίες τους.
Σημείωση:
* Η μονάδα ατομικής μάζας (AMU) είναι μια μονάδα μάζας που χρησιμοποιείται για άτομα και μόρια. Ορίζεται ως 1/12 η μάζα ενός ατόμου άνθρακα-12.
* Η ατομική μάζα ενός στοιχείου συνήθως βρίσκεται στον περιοδικό πίνακα και εκφράζεται σε μονάδες ατομικής μάζας (AMU).