Τι συμβαίνει με τον πρώτο νόμο της κίνησης όταν εξηγεί το φως κάμψης που περνάει κοντά στον ήλιο;

Η κάμψη του φωτός που περνάει κοντά στον ήλιο είναι ένα φαινόμενο που εξηγείται από τη θεωρία της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν , όχι από τους νόμους κίνησης του Νεύτωνα, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου νόμου κίνησης (αδράνεια). Εδώ είναι γιατί:

* Νόμοι και βαρύτητα του Νεύτωνα: Οι νόμοι της κίνησης του Νεύτωνα περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο τα αντικείμενα κινούνται σε ευθείες γραμμές, εκτός εάν ενεργούν από μια δύναμη. Η βαρύτητα, όπως ορίζεται από τον Νεύτωνα, είναι μια δύναμη που τραβά αντικείμενα προς το ένα το άλλο.

* Φως και βαρύτητα στην άποψη του Νεύτωνα: Κατά την άποψη του Νεύτωνα, το φως δεν επηρεάζεται από τη βαρύτητα επειδή δεν έχει μάζα.

* Γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν: Η θεωρία του Αϊνστάιν επανάσταση στην κατανόηση της βαρύτητας. Έδειξε ότι η βαρύτητα δεν είναι δύναμη, αλλά μια καμπυλότητα του χωροχρόνου που προκαλείται από την παρουσία μάζας και ενέργειας.

* καμπυλότητα φωτός και χωροχρόνου: Το φως ταξιδεύει κατά μήκος της συντομότερης διαδρομής μεταξύ δύο σημείων στο χωροχρόνο. Κοντά σε τεράστια αντικείμενα όπως ο ήλιος, ο χωροχρόνος είναι καμπύλος. Αυτή η καμπυλότητα προκαλεί την κάμψη του φωτός, παρόλο που το ίδιο το φως δεν έχει μάζα.

Επομένως, ο πρώτος νόμος κίνησης, ο οποίος περιγράφει την κίνηση σε επίπεδο χωροχρόνο, δεν ισχύει για την κάμψη του φωτός κοντά στον ήλιο. Αυτή η κάμψη είναι συνέπεια της καμπυλότητας του χωροχρόνου όπως περιγράφεται από τη γενική σχετικότητα.