Γιατί τα φυτά της παραλίας μεγαλώνουν στο επάνω και όχι στην κάτω παραλία;
1. Σπρέι και αλατότητα αλάτι:
* Άνω παραλία: Τα φυτά στην επάνω παραλία είναι λιγότερο εκτεθειμένα σε σπρέι αλατιού και έχουν περισσότερο χρόνο για να ανακάμψουν από αυτό. Η ανώτερη παραλία λαμβάνει λιγότερο άμεσο ψεκασμό αλμυρού νερού, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση χαμηλότερης άλατος στο έδαφος.
* Κάτω παραλία: Τα φυτά στην κάτω παραλία είναι συνεχώς εκτεθειμένα σε σπρέι αλατιού και υψηλά επίπεδα αλατότητας. Το σταθερό σπρέι αλατιού και το κορεσμένο έδαφος με υψηλή αλατότητα καθιστούν πρόκληση για τα φυτά να απορροφούν νερό και θρεπτικά συστατικά.
2. Διαθεσιμότητα νερού:
* Άνω παραλία: Η ανώτερη παραλία λαμβάνει περιστασιακές βροχοπτώσεις και βιώνει λιγότερο συχνές πλημμύρες, επιτρέποντας στα φυτά να έχουν πρόσβαση σε γλυκά νερά.
* Κάτω παραλία: Η κάτω παραλία συχνά πλημμυρίζει από παλίρροιες, οδηγώντας σε συνεχή παροχή αλμυρού νερού και παρεμποδίζοντας την πρόσβαση σε γλυκά νερά.
3. Κίνηση άμμου και αστάθεια:
* Άνω παραλία: Η ανώτερη παραλία βιώνει λιγότερη κίνηση άμμου λόγω της χαμηλότερης παλιρροιακής δράσης, παρέχοντας ένα πιο σταθερό περιβάλλον για την εγκατάσταση των ριζών.
* Κάτω παραλία: Η συνεχής δράση κύματος και η κίνηση της άμμου στην κάτω παραλία δυσκολεύουν τα φυτά να δημιουργήσουν ρίζες και να επιβιώσουν.
4. Έκθεση του ηλιακού φωτός:
* Άνω παραλία: Τα φυτά στην επάνω παραλία λαμβάνουν άφθονο ηλιακό φως για φωτοσύνθεση.
* Κάτω παραλία: Η κατώτερη παραλία βιώνει περισσότερη σκιά λόγω της παρουσίας αμμόλοφων και ψηλότερης βλάστησης, περιορίζοντας τη διαθεσιμότητα του ηλιακού φωτός.
5. Διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών:
* Άνω παραλία: Ενώ το άνω παραλιακό έδαφος είναι γενικά φτωχό σε θρεπτικά συστατικά, οι περιστασιακές βροχοπτώσεις και η αποσύνθεση της οργανικής ύλης συμβάλλουν σε κάποια διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών.
* Κάτω παραλία: Το συνεχές πλύσιμο των θρεπτικών ουσιών από τις παλίρροιες καθιστά πιο δύσκολο για τα φυτά να έχουν πρόσβαση στα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για την ανάπτυξη.
Συνοπτικά, η ανώτερη παραλία προσφέρει ένα πιο κατάλληλο βιότοπο για τα φυτά παραλίας λόγω μειωμένου άλατος, καλύτερη διαθεσιμότητα νερού, μεγαλύτερη σταθερότητα, επαρκές ηλιακό φως και κάποια διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών. Αυτοί οι παράγοντες επιτρέπουν στα φυτά να καθιερώσουν και να επιβιώσουν, ενώ οι σκληρές συνθήκες της κατώτερης παραλίας καθιστούν ένα λιγότερο φιλόξενο περιβάλλον.
