Οι κομήτες έχουν ουρές και αν ναι, τι τους προκαλεί να σχηματίσουν;

Οι κομήτες έχουν ουρές και ο σχηματισμός αυτών των ουρών μπορεί να αποδοθεί σε δύο πρωταρχικούς παράγοντες:τον ηλιακό άνεμο και την εξάχνωση των κομματιών.

1. Αλληλεπίδραση ηλιακού ανέμου:

Καθώς ένας κομήτης προσεγγίζει τον ήλιο κατά την τροχιά του, συναντά ένα έντονο ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων που ονομάζονται ηλιακό άνεμο. Ο ηλιακός άνεμος αποτελείται από εξαιρετικά ενεργειακά πρωτόνια και ηλεκτρόνια που ρέουν προς τα έξω από το Corona του ήλιου.

Η αλληλεπίδραση με τον ηλιακό άνεμο δημιουργεί δύο ξεχωριστές περιοχές της κομματικής ουράς:την ουρά ιόντων και την ουρά σκόνης.

• Η ουρά ιόντων:Ο ηλιακός άνεμος μεταφέρει το ιονισμένο αέριο και τα μόρια από το κώμα του κομήτη (η λαμπερή κεφαλή του κομήτη). Αυτά τα φορτισμένα σωματίδια σαρώνονται πίσω από το μαγνητικό πεδίο του ηλιακού ανέμου, σχηματίζοντας μια μακρά, λεπτή ουρά που δείχνει μακριά από τον ήλιο. Η ουρά ιόντων αποτελείται συνήθως από θετικά φορτισμένα ιόντα, όπως ο άνθρακας, το άζωτο και το οξυγόνο.

• Σκόνη ουρά:Ο ηλιακός άνεμος μεταφέρει επίσης τα σωματίδια σκόνης που εκτοξεύονται από τον πυρήνα του κομήτη λόγω εξάχνωσης. Αυτά τα σωματίδια είναι μεγαλύτερα και επηρεάζονται λιγότερο από το μαγνητικό πεδίο σε σύγκριση με το ιονισμένο αέριο. Δημιουργούν μια ευρύτερη και πιο διάχυτη ουρά σκόνης που ακολουθεί πίσω από το κεφάλι του κομήτη. Τα σωματίδια ουράς σκόνης μπορούν να αποτελούνται από βραχώδη υλικά, πλούσιες σε άνθρακα ενώσεις και άλλα σύνθετα οργανικά μόρια.

Οι ουρές ιόντων και σκόνης δείχνουν πάντα μακριά από τον ήλιο λόγω της συνεχούς αλληλεπίδρασης με τη ροή του ηλιακού ανέμου.

2. Εξέλιξη των κομματιών:

Καθώς ένας κομήτης προσεγγίζει την περιοχή του ήλιου, η έντονη ηλιακή ακτινοβολία θερμαίνει την επιφάνεια του, προκαλώντας την εξάχνωση (εξάτμιση) των πτητικών πατάρων που υπάρχουν στον πυρήνα του κομήτη. Αυτά τα ICEs αποτελούνται κυρίως από νερό (H2O), διοξείδιο του άνθρακα (CO2), μονοξείδιο του άνθρακα (CO), μεθάνιο (CH4), αμμωνία (NH3) και άλλες οργανικές ενώσεις.

Η εξάχνωση παράγει μεγάλη ποσότητα αερίου και σκόνης, η οποία συμβάλλει στο κώμα του κομήτη. Το διευρυνόμενο σύννεφο αερίου και σκόνης γύρω από τον πυρήνα σχηματίζει ένα φωτεινό φωτοστέφανο και λωρίδες που μπορεί να επεκτείνουν εκατομμύρια χιλιόμετρα. Αυτή η διαδικασία οδηγεί επίσης το σχηματισμό και τη συνεχή ροή της ουράς του κομήτη.

Η σχετική σύνθεση και το μέγεθος των ουρών ιόντων και σκόνης εξαρτώνται από παράγοντες όπως η απόσταση του κομήτη από τον ήλιο, η σύνθεση των παγωτών του και η δύναμη του ηλιακού ανέμου. Καθώς οι κομήτες περνούν πιο κοντά στον ήλιο, η διαδικασία εξάχνωσης εντείνεται, με αποτέλεσμα πιο προεξέχοντες ουρές.

Ο συνδυασμός της αλληλεπίδρασης του ηλιακού ανέμου και της εξάχνωσης των κομητικών παγωτών δημιουργεί τις θεαματικές ουρές που είναι χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά των κομητών και συχνά τους κάνουν να γοητεύουν τα ουράνια αντικείμενα που παρατηρούν κατά τη διάρκεια των στενών συναντήσεων τους με τον πλανήτη μας.