Τι θα συμβεί τελικά στον ήλιο;

Σε περίπου έξι δισεκατομμύρια χρόνια, ο ήλιος θα εξαντληθεί το καύσιμο υδρογόνου. Αυτή θα είναι μια πολύ σταδιακή διαδικασία για δισεκατομμύρια χρόνια. Καθώς ο ήλιος καίει μέσα από το καύσιμο του υδρογόνου, η θερμοκρασία του πυρήνα θα αυξηθεί και τα εξωτερικά του στρώματα θα επεκταθούν - προκαλώντας τον ήλιο να αναπτυχθεί σε ένα κόκκινο γιγαντιαίο αστέρι. Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής του σε ένα κόκκινο γιγαντιαίο αστέρι, η διάμετρος του ήλιου προβλέπεται να γίνει περίπου 200 φορές η σημερινή του διάμετρο και η φωτεινότητα του ίσως περισσότερο από 1.000 φορές τη σημερινή φωτεινότητα του.

Η παραγωγή ενέργειας του ήλιου στον κεντρικό πυρήνα της θα είναι πολύ υψηλότερη από ό, τι επί του παρόντος και θα χάσει τη μάζα μέσω ενός εντατικού ηλιακού ανέμου. Η θερμοκρασία της επιφάνειας θα πρέπει να μειώνεται λόγω της επέκτασης και της ψύξης των εξωτερικών στρωμάτων της, αλλά η συνολική φωτεινότητα της θα είναι μεγαλύτερη από ό, τι επί του παρόντος. Όταν γίνεται κόκκινος γίγαντας, ο ήλιος θα εκτείνεται πολύ πέρα ​​από την τρέχουσα τροχιά της Γης και μπορεί να κατακλύσει τη Γη.

Μετά από αυτό, το ασταθές εξωτερικό στρώμα του ήλιου θα παρασυρθεί στο διάστημα, σχηματίζοντας ένα πλανητικό νεφέλωμα και ο πυρήνας του ήλιου θα εκτεθεί. Ο πυρήνας, που ονομάζεται λευκός νάνος, είναι πολύ ζεστός αλλά λιποθυμημένος καθώς συνεχίζει να δροσίζει και να μειώνεται πάνω από τρισεκατομμύρια χρόνια.