Γιατί ούτε η Γη ούτε η Σελήνη έχουν σχισίματα λοβών όπως αυτά που παρατηρούνται στον υδράργυρο;
1. Διαφορετικές γεωλογικές ιστορίες:
* υδράργυρος: Ο υδράργυρος υποβλήθηκε σε μια περίοδο έντονης παγκόσμιας συστολής νωρίς στην ιστορία του. Αυτή η συρρίκνωση είχε ως αποτέλεσμα το σχηματισμό των λοβωτικών σκαδάρων, οι οποίες είναι μεγάλοι, καμπύλες βράχους.
* Γη: Οι τεκτονικές πλάκες της Γης έχουν συνεχώς μετατοπιστεί και μεταμορφωθεί σε όλη την ιστορία της. Αυτή η διαδικασία τεκτονικής πλάκας "σβήνει" κάθε ένδειξη συστολής μεγάλης κλίμακας. Ενώ η κρούστα της Γης συρρικνώνεται και επεκτείνεται λόγω της ηφαιστειακής δραστηριότητας και άλλων διαδικασιών, αυτά τα γεγονότα εντοπίζονται και δεν δημιουργούν το είδος της παγκόσμιας παραμόρφωσης που παρατηρείται στον υδράργυρο.
* φεγγάρι: Ενώ το φεγγάρι γνώρισε μια περίοδο σημαντικού ηφαιστείου και εσωτερικής ψύξης, η συνολική συστολή της δεν ήταν τόσο δραματική όσο ο υδράργυρος. Επιπλέον, η επιφάνεια του φεγγαριού είναι βαριά, η οποία έχει καλύψει τυχόν πιθανά σκασίματα που μπορεί να έχουν σχηματιστεί.
2. Διαφορετικές βαρυτικές δυνάμεις:
* υδράργυρος: Το μικρότερο μέγεθος και η ασθενέστερη βαρύτητα του υδραργύρου επέτρεψαν την εκτεταμένη παγκόσμια συστολή.
* Γη και φεγγάρι: Τόσο η Γη όσο και η Σελήνη έχουν σχετικά ισχυρές βαρυτικές δυνάμεις που θα εμπόδιζαν το είδος της μεγάλης κλίμακας παραμόρφωσης που απαιτείται για τη δημιουργία λοβών.
3. Διαφορετικές εσωτερικές δομές:
* υδράργυρος: Ο πυρήνας του υδραργύρου πιστεύεται ότι είναι δυσανάλογα μεγάλος σε σύγκριση με το μανδύα του. Αυτό μπορεί να συνέβαλε στην έντονη ψύξη και συστολή του πλανήτη.
* Γη και φεγγάρι: Η Γη και η Σελήνη έχουν πιο ομοιόμορφα κατανεμημένες εσωτερικές δομές, με μικρότερους πυρήνες σε σχέση με τα μανδύα τους. Αυτό οδηγεί σε λιγότερο δραματική ψύξη και συστολή.
Συνοπτικά: Η απουσία λοβωτικών σκαρφαλωμάτων στη γη και το φεγγάρι αποδίδεται κυρίως στις διαφορετικές γεωλογικές ιστορίες, τις βαρυτικές δυνάμεις και τις εσωτερικές δομές σε σύγκριση με τον υδράργυρο. Αυτές οι διαφορές στην πλανητική εξέλιξη έχουν οδηγήσει σε ξεχωριστά χαρακτηριστικά επιφάνειας σε κάθε σώμα.