Πώς οι επιστήμονες κατέληξαν στα συμπεράσματά τους κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα;
Επιστημονική σκέψη κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα:
* Έμφαση στις αρχαίες αρχές: Η πρωταρχική πηγή γνώσης ήταν τα έργα των αρχαίων ελληνικών και ρωμαϊκών φιλοσόφων και μελετητών όπως ο Αριστοτέλη, ο Γκάλεν και ο Πτολεμαίος. Αυτά τα κείμενα θεωρήθηκαν έγκυρα και συχνά ερμηνεύτηκαν και σχολιάστηκαν και όχι αμφισβητήθηκαν.
* Απομακρυντική συλλογιστική: Η επιστήμη βασίστηκε κυρίως στην παραπλανητική συλλογιστική, ξεκινώντας από τις γενικές αρχές από τις αρχαίες πηγές και την εφαρμογή τους σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η παρατήρηση και ο πειραματισμός διαδραμάτισαν μικρότερο ρόλο.
* Εστίαση στη θεολογία: Η κυρίαρχη κοσμοθεωρία ήταν η χριστιανική θεολογία και η επιστημονική έρευνα συχνά προσπάθησε να εναρμονιστεί με το θρησκευτικό δόγμα. Αυτό οδήγησε σε ορισμένους περιορισμούς, καθώς παρατηρήσεις που έρχεται σε αντίθεση με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις παραβλέπονται μερικές φορές.
* Πανεπιστήμια και μοναστήρια: Τα πανεπιστήμια και τα μοναστήρια ήταν κέντρα μάθησης, όπου μελετητές μελετούσαν και συζητούσαν φιλοσοφικές και επιστημονικές ιδέες. Αυτά τα θεσμικά όργανα διατηρούσαν και διαδόθηκαν γνώση.
* Πρακτικές εφαρμογές: Η επιστήμη δεν ήταν αποκλειστικά θεωρητική. Υπήρξε έντονη έμφαση στις πρακτικές εφαρμογές, όπως η ιατρική, η γεωργία και η μηχανική.
* Περιορισμένος πειραματισμός: Αν και δεν απουσιάζουν, ο πειραματισμός δεν ήταν τόσο συστηματικός όσο και ευρέως διαδεδομένος όπως σε μεταγενέστερες περιόδους. Υπήρξε εξάρτηση από την παρατήρηση, αλλά συχνά καθοδηγείται από προϋπάρχουσες θεωρίες.
Παραδείγματα επιστημονικής προόδου κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα:
* Αστρονομία: Οι μεσαιωνικοί μελετητές συνέβαλαν σημαντικά στην αστρονομία, αναπτύσσοντας νέα εργαλεία και τεχνικές για την παρατήρηση των αστεριών και των πλανητών. Αυτό άνοιξε το δρόμο για τις μεταγενέστερες εξελίξεις στην αστρονομία κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης.
* φάρμακο: Οι μεσαιωνικοί γιατροί έκαναν εξελίξεις σε χειρουργικές τεχνικές, ανατομία και φαρμακολογία. Αναπτύχθηκαν νοσοκομεία και εισήγαγαν νέες θεραπείες για διάφορες ασθένειες.
* Μηχανική: Οι μεσαιωνικοί μηχανικοί σημείωσαν σημαντική πρόοδο στην οικοδόμηση γέφυρων, καθεδρικών ναών και άλλων δομών. Αναπτύσσουν νέες τεχνικές για την κατασκευή και το σχεδιασμό αυτών των δομών.
μετάβαση στη σύγχρονη επιστήμη:
* Η Αναγέννηση και η Επιστημονική Επανάσταση (16ος και 17ος αιώνας) σηματοδότησαν μια στροφή προς μια πιο εμπειρική και πειραματική προσέγγιση στην επιστήμη.
* Αυτή η αλλαγή οφείλεται σε παράγοντες όπως η ανακαλύψτε τα κλασικά κείμενα, η εφεύρεση του εκτυπωτικού τύπου και η άνοδος των νέων επιστημονικών οργάνων.
* Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη της επιστημονικής μεθόδου, η οποία δίνει έμφαση στην παρατήρηση, τον πειραματισμό και την επαγωγική συλλογιστική.
Συμπέρασμα:
Αν και δεν συνδέεται πάντοτε με πρωτοποριακές ανακαλύψεις, ο Μεσαίωνα διαδραμάτισε ζωτικό ρόλο στη διατήρηση και τη μετάδοση γνώσεων από αρχαίους πολιτισμούς. Παρείχε ένα θεμέλιο για την επιστημονική επανάσταση που ακολούθησε. Η εξάρτησή τους από την αρχαία εξουσία και την παραπλανητική συλλογιστική, περιορίζοντας με κάποιους τρόπους, προώθησε επίσης μια κουλτούρα πνευματικής έρευνας και συζήτησης που τελικά οδήγησε στη σύγχρονη επιστημονική μέθοδο.
