Πώς διαφέρει το μοντέλο Masons διαφορετικό από τα Daltons;
Ατομικό μοντέλο Dalton (1803)
* Στερεά σφαίρα: Ο Dalton φαντάστηκε τα άτομα ως μικροσκοπικά, αδιαίρετα, στερεά σφαίρες όπως μπάλες μπιλιάρδου.
* αδιαίρετο: Πιστεύει ότι τα άτομα δεν μπορούσαν να κατανεμηθούν περαιτέρω.
* Ταυτόσημα άτομα: Όλα τα άτομα του ίδιου στοιχείου θεωρήθηκαν πανομοιότυπα στη μάζα και τις ιδιότητες.
* Συνδυάζοντας τους λόγους: Ο Dalton εξήγησε τις χημικές αντιδράσεις ως αναδιάταξη αυτών των στερεών ατόμων, μετά από συγκεκριμένες αναλογίες.
Atomic Model του Thomson (1904)
* Μοντέλο πουτίγκα δαμάσκηνου: Η Thomson ανακάλυψε ηλεκτρόνια, οδηγώντας στο μοντέλο "Plum Pudding". Οραματιζόταν το άτομο ως θετικά φορτισμένη σφαίρα με αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια ενσωματωμένα σε όλη την έκταση, όπως τα δαμάσκηνα σε μια πουτίγκα.
* ηλεκτρόνια: Το μοντέλο της Thomson εισήγαγε την ιδέα των υποατομικών σωματιδίων. Προσδιόρισε σωστά ότι τα άτομα περιέχουν αρνητικά φορτισμένα σωματίδια, που αργότερα ονομάστηκαν ηλεκτρόνια.
* ουδέτερο άτομο: Η Thomson συνειδητοποίησε ότι το άτομο πρέπει να έχει ένα ουδέτερο συνολικό φορτίο, το οποίο οδήγησε στην ιδέα ενός θετικού φορτίου για την εξισορρόπηση των αρνητικών ηλεκτρονίων.
Βασικές διαφορές
* Υποατομικά σωματίδια: Το μοντέλο του Dalton θεωρούσε τα άτομα ως αδιαίρετα. Το μοντέλο της Thomson εισήγαγε την έννοια των υποατομικών σωματιδίων, συγκεκριμένα ηλεκτρόνια.
* Δομή: Το μοντέλο του Dalton ήταν μια απλή συμπαγής σφαίρα, ενώ το μοντέλο της Thomson πρότεινε μια πιο περίπλοκη δομή με θετικά φορτισμένη σφαίρα και ενσωματωμένα ηλεκτρόνια.
* χρέωση: Το μοντέλο της Thomson αντιπροσώπευε την ουδετερότητα του ατόμου, εισάγοντας θετικό φορτίο για την εξισορρόπηση των ηλεκτρονίων.
Συνοπτικά, το μοντέλο του Thomson ήταν μια σημαντική πρόοδος έναντι του μοντέλου του Dalton επειδή ενσωματώνει την ανακάλυψη ηλεκτρονίων και πρότεινε μια πιο εξελιγμένη δομή για το άτομο. Ωστόσο, και τα δύο μοντέλα τελικά αποδείχθηκαν ελλιπή, καθώς οι μεταγενέστερες ανακαλύψεις όπως ο πυρήνας και τα πρωτόνια εξευγενίζουν περαιτέρω την κατανόησή μας για την ατομική δομή.