Οι πλανήτες γίνονται πυκνότεροι προς τη μέση;
* βαρύτητα: Η τεράστια βαρύτητα ενός πλανήτη τραβά όλη τη μάζα του προς το κέντρο. Αυτή η πίεση είναι ισχυρότερη στον πυρήνα.
* συμπίεση: Η τεράστια πίεση στον πυρήνα συμπιέζει τα υλικά, πιέζοντας τα άτομα πιο κοντά. Αυτό αυξάνει την πυκνότητα.
* Διαφοροποίηση: Κατά τη διάρκεια του πρώιμου σχηματισμού ενός πλανήτη, τα βαρύτερα στοιχεία (όπως το σίδηρο και το νικέλιο) τείνουν να βυθίζονται προς το κέντρο, ενώ τα ελαφρύτερα στοιχεία (όπως τα πυριτικά άλατα) ανεβαίνουν προς την επιφάνεια. Αυτό συμβάλλει περαιτέρω στον πυκνότερο πυρήνα.
Παράδειγμα:
* Ο πυρήνας της Γης είναι κυρίως κατασκευασμένος από σίδηρο και νικέλιο, με πυκνότητα περίπου 13 g/cm3.
* Το μανδύα της Γης, το οποίο βρίσκεται πάνω από τον πυρήνα, έχει πυκνότητα περίπου 4,5 g/cm3.
* Η κρούστα της γης, το εξωτερικό στρώμα, έχει τη χαμηλότερη πυκνότητα, περίπου 2,7 g/cm3.
Αυτό το πρότυπο αυξανόμενης πυκνότητας προς το κέντρο είναι κοινό για τους περισσότερους πλανήτες. Ενώ η συγκεκριμένη σύνθεση και πυκνότητα μπορεί να ποικίλει, η βασική αρχή της βαρυτικής συμπίεσης και της διαφοροποίησης των στοιχείων παραμένει η ίδια.